Konu: Bir masal...

Çok sevdiğim sevgili canım arkadaşıma sevgililer gününde bir masal hediye etmek istedim... Yazdığım ilk masal...


LİMON AĞACI İLE CEVİZ AĞACI

Bir varmış bir yokmuş… Evvel zaman içinde kalbur saman içinde… Yok yok şimdiki zaman içinde, kocamaaaan bir bahçede bir limon ağacı ile ceviz ağacı yaşarmış….

Kocamaaaan bir bahçenin başka başka köşelerinde bir dolu ağacın içinde, birbirinden habersiz biri limon diğeri ceviz yaparmış…

Limon ağacı yaşlı, ceviz ağacı gençmiş. Her ikisi de yalnızmış…

Limon ağacı, arada bir arada, “ahhh bi yanımda limon ağacı olsa da, kökümle sarılsam ona” dermiş….

Günlerden bir gün, limon ağacı, köşesinden her zamanki gibi bahçeyi seyrederken taaa uzaklardaki ceviz ağacına gözü takılıvermiş…. Genç ceviz ağacı, incecik narin dallarıyla pek hüzünlü gözüküyormuş… Dallarıyla hüzünlü bir aşk şarkısı söylüyormuş… Yumuşacıkmış sesi..

Ceviz ağacı da, belli ki limon ağacı gibi yalnızmış…

“Seslensem beni duyar mı, ses verir mi bu hüzünlü ceviz ağacı” diye içinden geçirmiş limon ağacı… Dayanamamış… “Heyy ne güzel de bir şarkı o öyle” diye seslenmiş ceviz ağacına...”Hadi gel, yalnızlıklarımızı yarıştıralım. Kaybeden kazanana fıstıklı çikolata alsın” diye devam etmiş söze…

Hüzünlü ceviz ağacı önce susmuş, sonra ürkek ürkek dallarını sallayıp.“peki, peki ama ya yarıştan kaçacak olursan… “ diye sormuş… Ekşi ekşi gülerek cevap vermiş yaşlı Limon ağacı. “hah ben mi? Kaçan sen olma da…”

Soru sorma sırası Limon ağacındaymış… “söyle bakalım sevgili ceviz ağacı kimdir seni hüzünlendiren böyle…”

Ceviz ağacı önce dallarını daha da aşağıya sarkıtıp derin, derin iç geçirmiş… Hüzünlü yumuşacık sesiyle “ben, ben… şu yakınımdaki manolya ağacı var ya… işte ona aşık oldum…Ona bi kez dokunabilmek, sarılabilmek için neler vermezdim ki” diye cevap vermiş.

Limon ağacı şaşırmış… “Ama sen ceviz ağacısın o manolya ağacı”…
“Evet, evet haklısın” diyerek karşılık vermiş genç ceviz ağacı… “ama onun öyle güzel çiçekleri ve kokusu var ki hep onu hissediyorum, hiç aklımdan çıkartamıyorum ki” diye devam etmiş sözlerine…

Limon ağacı, yaşına duyduğu güvenle dallarını yukarı kaldırıp bu kez bilgiççe sormuş “ eeee, o seni seviyor mu?”

Ceviz ağacı, incecik dallarını daha da aşağıya sarkıtıp “artık sevmiyor” diye mırıldanmış… “Ben onun hep iyiliğini istedim, hep korumaya çalıştım… aklı hep havadaydı… aklı başına gelsin diye cevizlerimden fırlattım… sanırım sert geldi… ben ben… ben var ya ben çok eşeğim aslında”

Yaşlı limon ağacı, “evet, evet ceviz sert olur..” diyerek gülümsemiş bu kez… “Unut gitsin, sen ceviz ağacısın o manolya ağacı” ….

Ceviz ağacı. “ne vardı sanki benim de öyle güzel çiçeklerim olsaydı, mis gibi koksaydı… bir manolya da ben olsaydım… ben ne şanssızım böyle… Şu meyvalarıma bak… sert, buruş buruş kabuklu…üstelik kokusuz.. hiç bakar mı bana manolya ağacı..onun yanında nedir ki benim değerim“ diye sızlanmış…

“İşte şimdi tam saçmaladın” diyerek ekşi ekşi kızmış Limon ağacı… “ne sen manolya ağacı olabilirsin ne de o ceviz ağacı…. Kendini kıyaslıyacak ağaç bulamadın tabii… Peki, söyle bakalım bahçedeki çocuklar en çok hangi ağacın altında?”

Hiç beklemediği bu soruya şaşırıvermiş ceviz ağacı…. “galiba benim altımda… “

Bu kez “peki neden” diye sormuş limon ağacı…

Dallarını havaya kaldırarak cevap vermiş ceviz ağacı “çünkü benim uzun dallarımın gölgesinde oynuyorlar, yere düşen cevizleri yiyiyorlar”… Duraksamış… Sonra dallarını daha da havaya kaldırıp gülümseyerek devam etmiş … “benim cevizleri çooook seviyorlar”

“Duydum, duydum” diyerek gülümsemiş limon ağacı… “dikkat et çocukların kafasına düşmesin ceviz”

Ceviz ağacıyla limon ağacının dostluğu işte böyle başlamış…

Ceviz ağacı, şimdi dallarından çıkan o yumuşacık güzel sesiyle daha neşeli daha güzel şarkılar söylüyor… Arada bir arada rüzgar, manolyanın kokusunu taşıdığında hüzünlü şarkılara da geçiyor…

Uzaktan da olsa Ceviz ağacının şarkılarına Limon ağacı da eşlik ediyor… Biri sustuğunda diğeri şarkıyı başlatıyor… Uzaktan birlikte şarkı söylemeye devam ediyorlar…

Limon ağacı, ceviz ağacını çoooook seviyor…Arada “aşk” şarkıları bile mırıldanıyor.

Ama biri yaşlı limon ağacı, diğeri genç ceviz ağacı… İşte böyle…

Aaaa, yalnızlık yarışmasının sonucu mu? Şimdiye kadar kaybeden olmadı… Fıstıklı çikolatayı kardeş payı yaptılar… Yarısını ceviz ağacı yedi diğer yarısını da limon ağacı…

çok güzel bir masal olmuş uykum bile geldi yer yer
devamınıda bekleriz

sanırım edebiyat mezunusun
konu güzel anlatım süper ve anafikri mesajı tam da dogru yere gidiyor.
özendim şimdi valla bende birilerine yazsam böyle dicem ama o ilham gelmiyo ki..
ellerine sağlık kalbi güzel kendi güzel arkadaşım çoook teşekkür ederim masal dünyasına gittim geldim sayende ...

just4love Nickli Üyeden Alıntı

sanırım edebiyat mezunusun
konu güzel anlatım süper ve anafikri mesajı tam da dogru yere gidiyor.
özendim şimdi valla bende birilerine yazsam böyle dicem ama o ilham gelmiyo ki..
ellerine sağlık kalbi güzel kendi güzel arkadaşım çoook teşekkür ederim masal dünyasına gittim geldim sayende ...

Ahh teşekkür ederim... edebiyatla kitap okumak dışında bi ilişkim yok...Bu da hayatımda yazdığım ilk masal... İlkler hep buraya amlıcaan... "Kitap eleştirmeni " olarak da ilk ve son kitap tanıtım yazımı da buraya yazmıştım, "kitap ve kitap özetleri" kısmında "üç yazar ve üç romanı" başlığıyla... ama pek ilgi çekmeyince yazmaktan da vazgeçtim... Kitap pek ilgi çeken bişi diil...

Sevgili Hayal Ali,

Kalemine, hislerine sağlık.
Bana da masal okuttun ya. (aslında küçükken çoook okurdum)
Yazan Hayal Ali olduğu için üşenmeden okudum.

Sevgiyle;

çok güzel ya cidden çok hoşuma gitti emeğine yüreğin sağlık hasreti, yakında olupta ulaşamadığın şeyleri, yakın ama uzak olma kavramını

Ona bi kez dokunabilmek, sarılabilmek için neler vermezdim ki

Bu kelime ile çok güzel açıklamışsın açıkçası masalın başlarında Limon Ağacanın Ceviz ağacına

Kendini kıyaslıyacak ağaç bulamadın tabii… Peki, söyle bakalım bahçedeki çocuklar en çok hangi ağacın altında?”

Hiç beklemediği bu soruya şaşırıvermiş ceviz ağacı…. “galiba benim altımda… “

Bu kez “peki neden” diye sormuş limon ağacı…

Dallarını havaya kaldırarak cevap vermiş ceviz ağacı “çünkü benim uzun dallarımın gölgesinde oynuyorlar, yere düşen cevizleri yiyiyorlar”… Duraksamış… Sonra dallarını daha da havaya kaldırıp gülümseyerek devam etmiş … “benim cevizleri çooook seviyorlar”

Alıntı ile belirttiğim tarzda bir fikir yürütüp ceviz ağacına kendini iyi hissetirceği aklımın ucundan geçmezdi

Hiç beklemediği bu soruya şaşırıvermiş

ßende çok şaşırdım
çok güzel yazılmış... tekrardan emeğine sağlık ßaşarılar...

Sevgili Ali, yazdığın masalı okudum. İinanır mısın çocukluğumuzda bize anlatılan masalların saflığı, naifliği vardı. Bir ara çocukluğumda hissettiğim o mutlu anlar geçti içimden. Yazın ,dürüst olayım, bir edebiyat harikası değil neticede. Ancak onu benim için bu kadar kıymetli kılan,samimiyeti oldu. Hafiften bir hüzün, hoş bir komedi havası vardı. Eline yüreğine sağlık!

Hayal Ali, acıklı şeylere duygulanırım ama şimdi güldürürken duygulandırdın
masalın çok güzeldi. Bir an o bahçedeki ağaçlardan biri olmak istedim. hemde limon ağacına yakın.Hep aynı bahçede yaşarsınız işallah

Hayal Ali, eline, kalemine, hayalgücüne sağlık.... Büyük keyifle okudum masalını. Öyle bir masaldı ki, beni de çekti içine. Düşündüm acaba ben hangi ağacım diye. Sanırım bilgisiz, genç ve yeniyetme ceviz ağacıyım ben. Ancak tam olarak sığamadım da masala. Benim bir manolya durumum yok. Senin bilge limon ağacı olduğunsa su götürmez. Buradaki insanların senin bilgeliğinden yararlanmaya çok ihtiyacı var Hayal Ali... Daha nice genç ağaçlar senin öğütlerini bekler...

Fıstıklı çikolataya gelince...

O masalın en tatlı kahramanı... Gerçek "Aşk" olsa gerek. Manolya gibi fiziksel güzelliklere sahip "Aşk"lardan ziyade...


Tekrardan ellerine sağlık...

GayyBoyy Nickli Üyeden Alıntı

Hayal Ali, eline, kalemine, hayalgücüne sağlık.... Büyük keyifle okudum masalını. Öyle bir masaldı ki, beni de çekti içine. Düşündüm acaba ben hangi ağacım diye. Sanırım bilgisiz, genç ve yeniyetme ceviz ağacıyım ben. Ancak tam olarak sığamadım da masala. Benim bir manolya durumum yok. Senin bilge limon ağacı olduğunsa su götürmez. Buradaki insanların senin bilgeliğinden yararlanmaya çok ihtiyacı var Hayal Ali... Daha nice genç ağaçlar senin öğütlerini bekler...

Fıstıklı çikolataya gelince...

O masalın en tatlı kahramanı... Gerçek "Aşk" olsa gerek. Manolya gibi fiziksel güzelliklere sahip "Aşk"lardan ziyade...


Tekrardan ellerine sağlık...

Sevgili Gayyboyy,

Şu yazdıklarını açıp açıp okudum... Çok hoşuma gitti ve dahası çok da duygulandım...Çok, ama çok teşekkür ediyorum...

Evet, masaldaki Limon ağacı benim... "Bilge" miyim ? insanın kendine "bilge" demesi zor... Sen "genç"liğine bağlayarak "bilgisiz" olduğunu söylemişsin.. Ehh ben de "yaşıma" bağlayarak bazılarınızdan "bazı konularda" belki daha bilgili olduğumu söyleyebilirim, o kadar... Bilgili olmanın, düşünebilme becerisinin, sağduyunun yaşla bağlantısı yok inan ki...

Evet, senin de bir "ceviz ağacı" olduğun yazılarından belli.

"Sağlam ağaç"tır ceviz ağacı... Bakınca güven verir, saygı uyandırır insanda. üstelik "meyvası" da lezzetli, besleyicidir.... çok değerlidir.

Bana soracak olursan çok da güzeldir...

Bizim bahçedeki ceviz ağacı manolya ağacını sevdi, Limon ağacı da ceviz ağacını...

Anlıyacağın umutsuz aşkların yaşandığı bir "bahçe" bizimkisi...

Manolya ağacı ile ceviz ağacı "dost" olamadı ama limon ağacı ile ceviz ağacının "dostluğu" sürüyor...

Hayal Ali Nickli Üyeden Alıntı

… aklı hep havadaydı… aklı başına gelsin diye cevizlerimden fırlattım… sanırım sert geldi… ben ben… ben var ya ben çok eşeğim aslında”

Naptın sen ceviz ağacıııı. hehehehehe...
Ellerine sağlık Hayal Ali.

sunburn Nickli Üyeden Alıntı

Naptın sen ceviz ağacıııı. hehehehehe...
Ellerine sağlık Hayal Ali.

Sorma kardeş... Bu ceviz ağacının huyu suyu öyle... Alışmış bi kere cevizlerini fırlatmaya... Arada bir bana da fırlatıyo, ne de olsa görmüş geçirmiş, tecrübeli bi ağaç olduğumdan savuşturuyorum... cevizlerini çoook seviyorum... bahçedeki biricik aşkım