Konu: Korkuyorum...

Kendime bunu itiraf ediyor olmam en azından biraz rahatlamamı sağlar diye düşünmüştüm ama olmadı...
nerden başlasam hiç bilmiyorum edebi olarak derleyip öyle anlatmak isterdim ama bu da olmadı...
Ne diyordum evet korkuyorum , yaşadığım duyguların beni getireceği noktadan korkuyorum , o kadar zamandır içimdekileri bastırıyorum ki , o kadar uzun zamandır maskelerimle dolaşıyorum ki ( bu da en nefret ettiğim klişedir aslında :p) en yakın arkadaşlarım bile gay olduğumu bilmiyor bir tanesine anlatmak istemiştim ama olmadı ( ki kendisi erkek) , daha yakın bi arkadaşım (yine erkek ) gaylerden nefret eden biri sürekli şakayla karışık bundan bahsediyor ve işin komiği bende ona katılıyorum (ki kendisinin lezbiyenlerle hiçbir sorunu yoktur ) bir diğer yakın arkadaşım ise kendisi kızdır ve kafalarımız acayip uyuşur ona dahi korkumdan söyleyemedim tepkisi muhtemelen iyi olacaktır ama bilemiyorum işte...
galiba şu yazıyı yazana kadar ki tek sırdaşım bilgisayarımdı , içindeki o kadar gay porno film, fotoğraf,manga, çizim... arkadaşlarım bana geldiğinde nasıl korktuğumu anlatamam bu dosyaları bulucaklar diye, gizliyorum saklıyorum falan çok komik yaw kendi bilgisayarım ama onda bile benden içeri bir ben var...
cinselliği zaten geçtim tek istediğim sevdiğim kişinin ( bak hala erkek yazamıyorum) elini tutmak, başımı göğsüne koyup nefes alışını dinlerken uyuklamak, beraber Cüneyt Arkın'ın ''En büyük yumruk '' filmini izleyip tepine tepine gülmek, gözlerine bakıp sonra mahçup ama hınzır bi ifadeyle gözlerimi kaçırmak, ona masaj yapmak (tabii ki karşılığını fazlasıyla isterim , tam bir masajkoliğim ) , herşeyi ama hayatımdaki en küçük sırra kadar onunla paylaşmak ama en saçma ayrıntıya kadar ( tabii bu anda anlayışlı bir yüz ifadesiyle beni dinlemiyor olursa pis tepelerim o ayrı)
tabii bütün bunlar bu zamanda-dünyada-ülkede-mahallede yapılması biraz zor onun farkındayım...
ailem beni düşündüren başka bir konu anne tarafım akrabalık uzaklaştıkça din konusunda kafayı sıyırmışlığı artan insanlar... Ki zaten çoğunu taktığımda yok ama anne babamın karşısına geçip ben gay im demeyi bırakın sadece ben bir kızla evlenmeyi düşünmüyorum bile diyemem herhal...
gerçi bu kadar süredir bi kız sevgilim ( bu da nasıl cins bi laf oldu :p ) olmamasından nasıl kıllanmadılar hayret , belki de kendi halime bırakmışlardır...
dediğim gibi korkuyorum , 27 yaşındayım ve hayatın bana getireceklerinden koruyorum, az önce bu siteden birisi mail atmış ona bile 1 saat düşündüm ne yazsam ne denmeli diye (18 yaşındaymış bi de biraz ürktüm:p )
Birşey daha itiraf etmek istiyorum , boyum 1.92 ama kilom 150 lerde geziyor sürekli ha diyeceksiniz neden gitmiyorsun bi spor salonuna galiba korkumdan gitmiyorum , bunu çevreme bi savunma olarak kullanıyorum hem kızları yaklaştırmıyorum hem erkekleri...
Sevdiğim insanların onları hayal kırıklığına uğrattığımda yaşayacakları duyguları gayet iyi biliyorum zaten sırf kimse üzülmesin diye bu kadar kalın bir zırhın arkasında yaşıyorum...
ha bu yazdıklarım bişey değiştircek mi bence zor çünkü korku insanı uyuşturur... küçüklüğümden beri karanlıkan korkarım hâlâ da korkuyorum çünkü karanlık bilinmezliktir içinde neler barındırdığı tamamen sizin hayal gücünüze kalmıştır... neyse galiba sonlara doğru biraz dağıldım artık kusura bakmayın...

kişisel not: bunları yazmak iyi geldi gelmesine ama hayat insanı beklemiyor, daha üniversite bitecek (evet uzattım ve de uzun hikaye) , askerlik , iş buluncak falan.... aklıma bir hocamızın ders notlarının başına koyduğu bi yazı geldi paylaşıyım istedim.

''insanlar çocukluktan sıkılırlar ve büyümek için acele ederler. Ne var ki çocukluklarını özlerler.Para kazanmak için sağlıklarını yitirirler.Ama sağlıklarını geri almak için de para öderler.Yarınlarından endişe ederken bugünü unuturlar. Sonuçta, ne bugünü, ne de yarını yaşarlar. Hiç ölmeyecek gibi yaşarlar, Ancak hiç yaşamamış gibi ölürler.'' Eflâtun/Platon

yaşını duyunca bir oha çektim. 17 yaşındayım gaylerden nefret eden,bağnaz olan ve ya tam aksine bir sürü arkadaşlığım var.hepsininde gay olduumdan haberi var.bırak benm arkadaşlarımı bazı arkadaşlarımın arkadaşları bile mesajlaşırken vs yanlışlıkla şahit olup öğrenmiştir.büt ün arkadaşlarımdan "40 yıl düşünsem aklıma gelmez hiç belli etmiyorsun" tepkisini aldım.Günde 5 vakit namaz kılan arkadaşım bile bana "belki ben geri kafalı biriyim bunu biliyorum evet bağnaz biriyim ama sen benm arkadaşımsın ne olursan ol öncelikle sen benm arkadaşımsın" oldu. çok komik tepkilerde aldığım oldu xD hala hatırlar gülerim x) ama bu birazda arkadaş seçimine bağlı bi durum. karakter meselesi. aileme gelince. aşırı bağnaz ve beni bu yaşta evlendirmeye niyetleri olan bi ailem var. zamanında bunu benden büyük kardeşlerime de yapmışlar.ama artık onlar bana bunun konusunu bile açamıyorlar.sen kararlı olursan hiçbişey olmaz.onlara gay olduunu sölemek zorunda deilsin.sen kararlı bi şekilde tavrını koyarsan 27 yaşında koskoca adamsın kim karışır be.boşver bunları platonun demek istedii gibi. sen bugünü yaşa yarınını da tabi düşün ama bugününü yakarak bugünü tamamen harcayarak deil.

alışmaktan sevmekten daha zor geliyor şarkısı geldi aklıma neden bilmem konusuyla alakası yok tabii içimden geldi diyim dedim.
kimseye söylemek zorunda değilsin arkadaşım ya. ama hep içine atmakta iyi bir şey değil tabii. ne güzel ilk olarak yazmışın burda kendini çokta güzel ifade etmişin. insanın sorunu kendinde bulması özeleştiri yapması onun ne kadar olgun olduğunu gösterir aslında. sen yazında eksilerini artılarını yazmışsın zaten. ne yapılması gerektiğine de kendin karar vereceksin. ömür boyu içine atmakmı yoksa seni anlayan senin gibi hisseden birilerini bulup dertleşip tüm sorunlarından uzaklaşmak mı ? cevabı sorunun içinde galiba

arkadaşım sen güçlü olacaksın,tavrını ortaya koyacaksın, ve bunu bence en yakınından birisiyle paylaşacaksın.ihtiyacın olduğunu görüyorum buna.maddi olarak bağımsızlığını kazanmaya çalış en kısa zamanda ve ailenden ayrıl yapabilecek durumdaysan.senin özel hayatın için bu daha hayırlı.işte tamamen kendi ayakların üstüne bastığın zaman da bunu paylaş istediğinle.ve o zaman sana sırt çeviren olursa da hiiiiiiç umursama,bu onların zavallılığı,cehaletidir.i nsanın anası-babası-kardeşi-arkadaşı,hepsi bir yere kadar varlar.sen kendine güveneceksin,inanaca ksın.sana senden başka kimse yardımcı olamaz.çünk&#25 2; her aradığın sende.

öyle bir yazmışsın ki çok laubali geldi bana,ciddi bir konu açmışsın ama okurken o ciddiyeti alamadım.Dalga geçmiyorsundur umarım!

vicik Nickli Üyeden Alıntı

yaşını duyunca bir oha çektim. 17 yaşındayım gaylerden nefret eden,bağnaz olan ve ya tam aksine bir sürü arkadaşlığım var.hepsininde gay olduumdan haberi var.bırak benm arkadaşlarımı bazı arkadaşlarımın arkadaşları bile mesajlaşırken vs yanlışlıkla şahit olup öğrenmiştir.bütün arkadaşlarımdan "40 yıl düşünsem aklıma gelmez hiç belli etmiyorsun" tepkisini aldım.Günde 5 vakit namaz kılan arkadaşım bile bana "belki ben geri kafalı biriyim bunu biliyorum evet bağnaz biriyim ama sen benm arkadaşımsın ne olursan ol öncelikle sen benm arkadaşımsın" oldu. çok komik tepkilerde aldığım oldu xD hala hatırlar gülerim x) ama bu birazda arkadaş seçimine bağlı bi durum. karakter meselesi. aileme gelince. aşırı bağnaz ve beni bu yaşta evlendirmeye niyetleri olan bi ailem var. zamanında bunu benden büyük kardeşlerime de yapmışlar.ama artık onlar bana bunun konusunu bile açamıyorlar.sen kararlı olursan hiçbişey olmaz.onlara gay olduunu sölemek zorunda deilsin.sen kararlı bi şekilde tavrını koyarsan 27 yaşında koskoca adamsın kim karışır be.boşver bunları platonun demek istedii gibi. sen bugünü yaşa yarınını da tabi düşün ama bugününü yakarak bugünü tamamen harcayarak deil.

Açıkçası senin nerede yaşadığını merak ettim.Daha yaşının küçük olduğunu yazmışsın buna bağlıyorum.Bir işe girdiğinde nasıl bakacaklar sana,çevrende nasıl algılanacaksın.Okulunu falan bitir,yaşın yirmilere gelsin hadi evlen,nie evlenmiyorsun sözlerini duyunca ne yapacaksın merak ettim doğrusu.lazybear Türkiye'deki bir çok eş. lin sorunalrını anlatmış.Maalesef her yerde böyle yaşanıyor.Gerçekten senin nerede yaşadığını merak ettim.

yazdıklarınızı okudukça kendimi yalnız hissetmiyorum

serinsu Nickli Üyeden Alıntı

Açıkçası senin nerede yaşadığını merak ettim.Daha yaşının küçük olduğunu yazmışsın buna bağlıyorum.Bir işe girdiğinde nasıl bakacaklar sana,çevrende nasıl algılanacaksın.Okulunu falan bitir,yaşın yirmilere gelsin hadi evlen,nie evlenmiyorsun sözlerini duyunca ne yapacaksın merak ettim doğrusu.lazybear Türkiye'deki bir çok eş. lin sorunalrını anlatmış.Maalesef her yerde böyle yaşanıyor.Gerçekten senin nerede yaşadığını merak ettim.

Arkadas bence kultur ortamında yetısmıs

serinsu Nickli Üyeden Alıntı

Açıkçası senin nerede yaşadığını merak ettim.Daha yaşının küçük olduğunu yazmışsın buna bağlıyorum.Bir işe girdiğinde nasıl bakacaklar sana,çevrende nasıl algılanacaksın.Okulunu falan bitir,yaşın yirmilere gelsin hadi evlen,nie evlenmiyorsun sözlerini duyunca ne yapacaksın merak ettim doğrusu.lazybear Türkiye'deki bir çok eş. lin sorunalrını anlatmış.Maalesef her yerde böyle yaşanıyor.Gerçekten senin nerede yaşadığını merak ettim.

istanbul .

bu yalnızca türkiye'dekilerin değil, iran'dakilerin de sorunu ve hem de çok büyük bir sorun. ama bu arkadaşın da kendini bu kadar bastırmasını garip buluyorum. hiç çekinmiyor mu acaba yarın bir gün bu duygular çağlar akarsa ne yapacak?

ikinci olarak, benim de bazı arkadaşlarım bilir ve benim de namaz kılan arkadaşlarım bilir ve onlardan aldığım tepki bu arkadaşınki ile aynıydı. hatta aşırı muhafazakar bir ev arkadaşım vardı bunu ona söylediğimde çok kızmıştı. neden biliyor musunuz? bana neden daha önce söylemedin, ben senin yıllardır dostunum ev arkadaşınım, bunu benden neden sakladın diye alonganlık dahi göstermişti. ama bu demek değildir ki tişörtüme ben gay'im yazdırıp ortalık yerde dolaşacağım.

ayrıca aile çok büyük bir şans etkeni. çok şükür benim ailem bana destek çıkıyor ve bu konuda benimle birlikteler ki kendileri muhafazakardırlar. ama herkesin ailesi böyle değil, belki de yaşadığım çevreden. çünkü burda komşum olan bir gay arkadaşım daha var ve onun da ailesi kendisine destek çıkıyor. dediğim gibi, en önemli etken aile.

son olarak, dikkatli biçimde dilediğiniz gibi yaşayın derim ben.

kimse senın gay oldugunu bilmek zorunda deil. hissettigin gibi yasa sonradan pişman olma bazı seylerı yasamadım dıye hersey zamanında güzel cunku

kardeşim çok iyi anlattın bu durumu.ben de aynı durumdayım.kendimi kalablaıklar için de çaresiz ve yalnız hissediyorum.heteroseksüe leri görüyorum.çok mutlular ve bunu alenen yapabiliyorlar.onların yerinde olmayı çok isterdim.ama bilmiyorum bu içgüdüsel bir şey.engel olamıyorum.ve bu beni çok mutsuz ediyor.ben bir de muhafazakar çevredenim.yani durum çok vahim.islami olarak biraz araştırdım.KURAN da lanetlenmiş bir toplum olan lut kavmi var.tabi onlar ilişki kuruyorlarmş.ben ilişkisinde değilim.öyle bir ilişkiden nefret ediyorum.acaba ben de onlar gibi mi muamele göreceğim ahirette.ama bir yandan da bu de benim sınavım mış diyorum bu dünya için.ama yeterince teselli etmiyor.her an öğrenilecek ve tüm toplum tarafından dışlanma ve alay konusu olma korkusu beni çok etkiliyor.görünüşüm ve tavırlarım tamamen erkek ama içgüdüsel olarak zevk alma isteğim kendi cinsime karşı.bu beni çok üzüyor.bu durumda ALLAH a sığınmaktan ve dua etmekten başka çare kalmıyor.en güzel hayırlar sizlerle olsun arkadaşlar......

valla bnmde sınıf arkadaşlarımdan ilk söylediğim aşırı derecede homofobikdi ama senin elinde olan bişiy değil dedi bu yinede sen bnm arkadaşımsın dedi yani çekinme bnm ailemde az çok bişiler biliyor bnm hakkımda yani korkma söyleki gerçek arkadaşlarını öğren ki hayatta daha mutlu olasın

Arkadaşım hepsinden önce kendi özgüveninin kazanmalısın (biraz bunun eksikliğini hissetim) Bunu kazana bilmen için daha fazla sosyalleşmelisin. Bence korkularının üzerine git ve o spor salonuna git (vücut yaparak özgüveninin büyük bir bölümün&#2 52; kazanacağına inanıyorum) senin yerinde bundan sonra sen değil birileri kendisini sana yakıştırıcaktır.
Arkadaşlarına eşcinsel olduğunu açıklama konusuna gelince bence kim olursa olsun böyle bir şeyi kimsye açıklama heleki ailene. Ama eşcinsel olarak yalnız yaşamak zor çok güvendiğin ya da forumdan bir arkadaş bulmanı tavsiye edrim. Bilmediğn ya da yakın zannetin birine açıklama yaparsan sonra başın yana bilir.
Üniversitede artılaman bence hiç önemli değil ama zaten artıladım nolucak diye bırakma daha fazla gayret göster ve en kısa sürede bitirmeye çalış. İş güç askerlik bunlarıda çok düşünme mezun olduktan sonra bazı şeyler rayına oturucaktır. Öte yandan iyi anlaştığın kız arkadaşlarının olması çok güzel daha fazla arkadaş edinip samimiyet kurmaya çalış Bence hepsinin üstesinden geliceksin...

bence hatalı dusunuosun kimse senin gay oldugunu bilmek zorunda deil bende gayım hemde baya ilişki yaşadım hatta ilişki yasadıgım kişiler beni duygu die bilir. gercek adımı, gay oldugumu bilenler bilmezler gerek yok cunku. partnerlerini tanımam msnden vb tanısırız aylarca konusurum huyunu anlarım ondan sonra hoslanırsam ilişki yasarım hatta cıktıgım bile oldu ama beni hep duygu die tanıdı. suan pisman deilim ama ilerde pişman olursamda arkamda iz kalmaması için ozen gosteriorum...

bence bütün istediklerin için sadece kabuğunu kırıp dışarı çıkman yeterli.. bende uzun süre evel böyleydim.. şimdi bi kaç arkadaşıma söyledim daha rahatım onların yanında.. tek yapman gereken biraz cesaret.. hem kilo konusundada çok takma bunu çünkü bi ilişkide zaten dış görünüş&#2 52; ön planda tutuyorsa karşı taraf.. işe yaramaz biri demektir o..

Bir şey anladıysam uganda vatandaşlığına geçeceğim

18 yaşındayım Benimde sorunlarımdan biriydi, aslında açılmaktan korkmuyorumda geri dönüşü olmamasından korkuyorum sonuçta ap gay'im ama azda olsa kızlardan hoşlanıyorum sadece vücut olarak değil zihin olarakta harika kızlar var çevremde. Bisex olmadığımı biliyorum ama yinede dediğim gibi geri dönüşü olmaması korkutuyor 1-2 arkadaşımın haberi var, bilen lezbiyen bi arkadaşımda var. Sonuca geleyim arkadaşlarıma açıldığımda gayet hoş karşıladılar ve inanılmaz rahatladım bi o kadarda kendime güvenim arttı. Aileye söylemeyi planlamıyorum? Kendi ekmeğimi ve kendi evimi kazandığımda olabilir ancak. Bikeresinde babamla konusu açılmıştı adam resmen homofobik.. "Gay veya Lezbiyen olarak değil, Eşcinsel olarak bak ve kendi gibi eşcinsellerle takılırlar bu yüzden uzak dur. Yargılamıyorum ama onların hayatı başka bizimkisi başka" demişti.
Ailen kızar ama büyük ihtimal seni olduğun gibi kabullenir. Ben gibi düşünüyorsan kendi özgürlüğünü kazandıktan sonra açıkla.

ben 87 doğmllym gayim hiç ilişkim olmadı sadce iki tane arkadaşım oldu biri forumdan sadece sohbet ettikkk...o kdar...haytmda sedce bu oldu kalnlar hep kafamda yaşandı ve bitti sekste dahil olmak üzere.. forumu şöle gözden geçirince aslın sorun aynı sölesekmi sölemsekimi....yalnızımm. ...en kötü karar bile karasızlıktan iiydir arkdaşlar..bende aynı sorunları yaşıorum sadece bir arkadaşım bilir ve sadece sölediğim anda kaldı hiçbir şey değişmedi aramızda...konusuda açılmadı..ancak herkes böle olmaz tabiki...birilerini bilemsei insana iiyi geliyorr..şöyle düşünüorumm ben gayimm..kimse sormuor sen gaymisin şüplenirlersede onların sorunu ..kendim gibiyim artık..okulda.. yemekte..içimden nasıl geliorsa öleyim..zaten içim daralıyor...boğuluyorum.. .başkası ne düşünürse düşünsün...şöle düşünmek lazım ben maske ile dolaşırken bile inanlar bazen şüphe duyuyorsa bare kendim gibi olayımda öle şüpheensin.....benimde kafam sorunlarla dolu elbette..ama yapacak çok bir şey yokk hayat bu tercih değil.....yaşayıp görcez...çok karışık konular olabilir ama duygularımda öle zaten...

off aynı sorunlar, aynı sorunlar. ama en güzeli kendine güvenmek. kendin olunca insanların cidden bakışı değişiyor sana. yni herhalde o zman kendine güvenin artıyor die olabilr. başkalarının ne diyip ne ettini de o kdr takmamak gerek. yoksa kendi kişiliğinden kayıp başkaları gbi davranıyorsun. yni küpe, bileklik fln taktığımda neden die sorarlarsa insanlar beni bööle beğeniyor derim ama aslında bn de kendimi bööle beğeniorum. bu bnm hayatım, tarzım we yaşamım die düşünmek gerekiyor.