"bence onu bir saplantı halıne getir, her an onu düşün, onunla yat onunla kalk, baska biriyle beraber oldugunda da onu dusun seni seven insana yalan söyle, ben seni seviyorum de ama yine onu düşün... onu unutmak için hiç birsey yapma bırak kendını boşluga, onu ara onu görmek iste her aklına geldıgınde, hatta gizli gizli onu takıp et, evının onünde okulda sinemada alısverıste markette orda burda onu arasın gözlerin, onu baska bırılerıyle gördugun zaman için parcalansın kahrol mahvol... ve en sonunda kendını teslim et karanlık günlere depresyona gir hayattan zevk alma ve ölümü düşünmeye başla...."
böle bi senaryo senin için çözüm kabul edilebılırmı??
endgegner liseden geçen sene mezun olmuş biri olarak bu yaşadığın bana hiç de uzak değil aslında.Aynılarını ben de yaşadım.En iyisi sus.Çünkü herşeyin değişmesiyle birlikte bu tür hislerin de değişmekte.Ben hislerimi çok abartırdım ama şimdi bakıyorum ki o kadar da önemsenecek büyüklükte değilmiş.Dur bi be oğlum daha çok yaşanacak şeyin olacak...
Bu Konuyu Paylaşın !