Aradığım kişileri bulamıyorum..Hep kaba saba, bakımsız kişilerle karşılaşıyorum..Dolayısıy la da hiç bir şey yapamadan ömrüm gidiyor..
Yurtdışında bakmaya kıyamayacağım, hem de tam tipim olan +40 adamların %1'ine sahip Türk insanın burada burnu çok kalkık..Ne oluyoruz? diyorum..
Ya da hoşlandığım biriyle konuşurken 5. dk "Çok hoşsun, çok tatlısın, gözlerimi senden alamıyorum" gibi laflar edenlerden hiç hoşlanmıyorum..Bu sefer de onlara duyduğum hisler birden serbest düşüşe geçiyor...
Kendini bilen ve hoşlanacağım biriyle tanışmak istemek çok mu fazla? Çok mutsuzum bu konuda....
Bu Konuyu Paylaşın !