Konu: Çocuk?

İleride çocuk özleminiz oluştu? Bir evlatlık mı edinirsiniz yoksa bir çocuğa annesi dışında birilerinin onu iyi yetiştiremediğini düşünenlerden misiniz?

nedenini tam olarak bilmiyorum ama hiç bi zaman benim genlerimi taşıyan bi çocuğum olsun istemedim hep evlat edinmek istedim eğer başarabilirsem bigün mutlaka evlat edinip çocuk sahibi olcam Kimsesizler yurdunda çocukların başına neler geldiğini haberlerden görüyoruz Bence çocuğu iyi yetiştirmek için gereken şey sewgi ve ilgi Ve bunları vermek için anne olmaya da gerek yok

xlife gibi bende evliligi en sık dusundugum zamanlarda bile asla cocuk dusunmedim. ben benimle birlikte topraga karisayim. Tanri esirgesin ya cocugumda benim gibi olursa herkes benim gibi guclu olamaz diye dusunerek ona bu aciyi vermek istemedigimden cocuk dusunmedim.

evlatlik da dusunmedim, cocuklari sevmeme ragmen ancak baskasinin cocuguna koruyuculuk yapabilirim yoksa babasi olamam. bir de genlerin onemine cok inanan biri olarak ya evlat edindigim cocuk anne ve babasindaki bazi kulturel genleri aldigi butun egitimlere ragmen yok edemezse. deli olurum. oglak burcuyum ben ve kontrolu severim o yuzden ne o yavrucagin huzurunu kacirmak ne kendi huzurumu kacirmak icin istemezdim .

aman boyle iyi ya. bir de ben yalnizligi coook severim. kendi basima yasadigim donemleri oyle ozluyorumki.

Sevgili "akın" böyle bir konuya açıklık getirip bizlerin yorumlarına ışık tuttuğun için teşekkür ederim.

Öncelikle belirtmek isterim ki bir insanın bir başka çocuğa bakabilmesi için ve sevgi unsurunu gösterbilmesi için ilk ve önemli şart kendisi ile barışık olamalı...

Zaten kendisi ile barışık olduğunda her şey bir şekilde mümkün olur. Bazen gün oluyor kimimiz bunalım içinde iken kendimizden bezdiğimiz, nefret duygusu içinde olduğumuz zamanlar çoğunlukla oluyor. İşte bu nedenle kendimizin yani bizim genlerimizi taşımayan bir başkasının çocuğunu evlat edinmek, onunla zaman geçirmek, ona gereken terbiye ve asaleti vermek, yol göstermek elbette herkese biraz tuhaf gelebilir ama yapılanın ve istenilenin biraz dışında hareket ederek kendimizi sevmeliyiz.

Örneğin, bir çocuğa evlat edinme gözüyle bakmak biraz toplumuzda çok afedersiniz ama "onun bunun çocuğuna" babalık annelik mi olunurmuş, bırakın ne hali varsa görsün diyen bir toplum içinde ön yargılarının var olduğu bir Türkiye'de yaşadığımız için, gün geldiğinde o çocuk bizim için ne anlam ifade ettiğini onu neden savunmamız ve sevmemiz gerektiğini unutmamız gerkiyor.
Ben elbette bir çocuğu evlat edinmek isterim. Ona özentisiz, gerçekliklerin var olduğu dünyayı tanıtmayı ilerde ben yanında olmayacağım için ona tek başına nasıl ayakta durabilmesi ve her şeye nasıl göğüs germesi konusunda onu yetiştirirdim.

Çocuk olmak çok güzel bir duygu her ne kadar kendim çocukluğu ve çocuk olmayı yaşayamamış olsam da en azından evlat edindiğim çocuğumla hayatımı sürdürmeyi ve onunla zaman geçirmeyi elbette isterdim.
Kurban olduğum Allah, bana uzun ömür verirse neden olmasın!...
Sözümü "Eğer herkes bir başkası için bir şey yaparsa dünyada ihtiyaç içinde kimse kalmaz. Sadece bir kişiye yardım et! Şimdiki usul bu değil ama inanıyorum, insanlar bu yolu öğrenecekler." (Kızılderili Atasözleri)

Sevgiyle ve bütün güzelliklerin seninle olması dileği ile... pegasus7

xlife Nickli Üyeden Alıntı

nedenini tam olarak bilmiyorum ama hiç bi zaman benim genlerimi taşıyan bi çocuğum olsun istemedim hep evlat edinmek istedim eğer başarabilirsem bigün mutlaka evlat edinip çocuk sahibi olcam Kimsesizler yurdunda çocukların başına neler geldiğini haberlerden görüyoruz Bence çocuğu iyi yetiştirmek için gereken şey sewgi ve ilgi Ve bunları vermek için anne olmaya da gerek yok

Dadıları da görüyoruz...çocuğunu emanet ediyor insanlar ama onlar hiçte hoş davranmıyorlar...böyle bir durumda kimsesizler kimbilir neler yaşıyor...

valla ben çocuk hiç sevmem ya da çok nadir severim o yüzden evlat edinmeyi de çocuk yapmayı da (ki aslında nasıl yapacağım sorusunun cevabı da tam bi muamma) düşünmedim hiç. Ama bi yurtta kendime manevi çocuk edinmek olası birşey; araıra ziyaretine gidip ihtiyaçlarıyla ilgilenebilirim ama evlat edinmek çok zor bir şey. ve pegasus7 nin de biraz değindiği gibi kendi kanından olmayan bir çocuğu bakmak gerçekten zor sonuç olarak hiç bir zaman onu tam olarak kabullenemeyebilirsin

benim en çok kafa takıntısı haline getirdiğim konu; bu çocuk meselesi
ben sizler gibi düşünmüyorum
kendi kanımdan canımdan bi evladım olmasını çok isterdim
ama böyle bi çılgınlığa kalkışıp hayatımı karartmayı değil ( yani karşı cinsle evlenmek ) ilerde bi evlatlık edinmeyi düşünüyorum
biyolojik bi bağımızın olmaması ona bi anneden daha iyi bakmama engel değil

kardesımın cocuklarıyla ilgilenırım sanırım. çünkü gay ilişkiler yasıyıp bırde coluk cocuk sahibi olamam

çok duygusal bir konu açmışsın.. evet çocuğum olsun isterdim, kendi kanımdan da olabilir, başkasınınkinden de..
annesiz babasız bir çocuğu evlat edinip onu tüm sevgi ve ilgisiyle yetiştirmesinin bu dünyada bir insanın yapıp yapabileceği en ulvi ve asil erdemlerden biri olarak görüyorum.
öz zaten olamaz ama evlatlık bile pek olası gözükmüyor..

Aman yok istemem velet falan...

Eğer öyle bir isteğim olursa taşıyıcı anne yöntemine baş vururur herhalde. Başkasının çocuğuna bakarken kendimi rahat hissedemem..

Valla ben çocukları severim,çocuksuz bir hayat düşünemiyorum hatta.Bununla ilgili bir film vardı,2007 yapımıydı sanırım ismini hatırlamıorum,kadınlar artık hamile kalamıolardı,ay çok feci bişeydi yaaa.Ben şahsen bir çocuğum olmasını isterdim,olamıyacağına göre bende evlatlık edinirdim.Araf'ın düşüncelerine katılıorum önemli olan onu doğurmak değil,yetiştirebilmek....

benım ole bi dusuncem hic olmadı cunku cocukları hıc sevmem ortalıgı dagatmak ve gurultu yapmaktan baska bi ise yaramazlar bence

kesinlikle evlat edinirdim ama bir gay çifte bu hakkı verirlermi bilmem