Konu: Gay Olduğunuzun İlk Ne Zaman Anladınız?

Gay olduğunuzu anladığınız ve bunun geçici birşey olmadığını anladığınızda takvimleri hangi tarihi gösteriyordu?

Ben ortaokulda anladım aslında geçer sanmıştım ama 17 yaşımda anladımki geçici değilmiş...

sonradan ogrendim ki ne sapık şeymişim ben yahu.. babamin yanina girer acaba yatarken penisi bana deger mi diye dusunurdum. yas daha 7 falan.


sonra ortaokulda bayan ögretmenleri degil erkek ogretmenleri cekici bulur, onlari hayal ederdim.

bilincli olarak bende ortaokul, aynen akin gibi ben de gecer dedim gecmedi gecmedi. biliyor musunuz bazen acaba bir gun gecer de hetero olabilir miyim diye delice ve imkansiz dusunceler gecmiyor degil aklimdan.

bir garip Cedricim iste

Ben de hep erkekleri düşledim. Daha 3-4 yaşarında TRT1 de saha ortasında türkü söyleyen adamın şeyini eliyle işaret edip pipi diyen çocuktan ne beklersiniz ki (o benim)

Ama ne olduğunu örendiğim zaman ortaokuldaydım. Bir arkadaşla ufak çapta kırıştırıyorduk, oyun olduğunu, bir şaka olduğunu sanıyordum. (ne şakaydı ama) Sonra bizim için anlamını bile bilmediğim lakaplar takmaya başladırlar. Ben de sinir oldum ve gittim Disipline. Aileler çağrıldı. Lakap takanlar yediler dayağı oturdular aşağı. Ben de araştırmaya giriştim ve onların doğru benim ise yalancı olduğumu öğrendim. dünya başıma yıkıldı ne yapacağımı bilemedim. Sonra sosyal bir vatandaştan depresif içine çekilen biri oldum. Tekrar dışarı açılmam lise sonu buldu. Ve kafamdaki prolemleri gerçek anlamda çözmem üzniversite sonda forumda tanıştığım bir arkadaşımla saatler süren konuşmalar sonucunda gerçekleşti. Hala görüşürüz. Şimdi cocuklar bana amca derken keşke neyin ne olduğunu daha önce bilseydim diye hayıflanıyorum. ama pişman da değilim. içim rahat yanlış bir şey yapmadım. Herşey olması gerektiği gibi..

Sevgiyle kalın... Tercihen Saygınla...

14 yaşımda anladım evet. öyle korkuyordumki anlatamam... allahım ne olur İBNE olmayayım diye dualar ettiğimi hatırlıyorum. akin gibi geçici sanmıştım bende... 16 yaşlarıma doğru buna alışmaya başlamıştım.. aslında eskisinden dahada mutlu takılmaya başlamıştım. ve şuan halimden çooooooooooooook memnunum hatta gay olmak bna gurur veriyor bunu tüm samimiyetimle söylüyorum..

sanıyorum ben de 14 yaşlarında anladım aslında ben çocukken çok normaldim sürekli evlenip 4 çocuk yapıcam falan derdim
neyse çoğu kişi gibi ben de bi kabullenmeme yaşadım ama görüldüğü üzre geçmedi ve buradayız kendimle barışmam ise çok daha uzun sürdü lisenin sonlarına doğru olabildi ancak ama bizim lise 5 seneydi ve ben mezun olduğumda 19 yaşındaydım
arada geçen 5 sene ise aslında tam bi kabustu sürekli lakaplarla uğraşmak zorunda kaldım ve insanlara güvenemez oldum ama dediğim lisenin sonlarına doğru hayatımın insanların laflarının üzerinde kurulmadığını onu kuranın ben olduğumu fark ettim ve istediğim de mutlu olabileceğimi ve şimdi geyim gururluyum demiyim o biraz garip kaçıyo bence ama geyim mutluyum

20 yasıma kadar hem erkeklerle hem kızlarla bırlıkte oldum. daha cocukken erkek arkadaslarımdan hoslanıyordum.lise yıllarında inkar ettim ama içimde bastıramadım. 20 yasında ben gayım dıyebıldım

Kendimi bildim bileli diyebilirim. Bunu ilk okuldaki dönemden itibaren çok yaşadım, aşağılanmayı, dövülmeyi, çevre tarafından hor görülmeyi, ama zaman bazılarının da dediği gibi çok çabuk geçmedi. Acılarımı okulda yaşarken eve geldiğimde de babam tarafından azarlanarak, dayak yiyerek geçiriyordum. İlk okulda iken babamın gelecek planları için 7 yaşında iken bir işe vermesi ve hem okulu ve hem de işi birlikte sürdürmemi istemesi her halde kolay olmasa gerekti ama çok şükür her ikisinin ve hatta dayak yemenin bile üstesinden gelebiliyordum. Benim dayak yememin aslında hiç bir yaramazlık sonucu için değildi. Sadece benim babam asi ve cesur mert olduğunu ve aile üzerinde diktatör bir kişiliğe sahip olduğunu kanıtlamaktı. Neymiş anne ve babasından böyle görmüş ve bunu bize ben ve kardeşlerime de uyguluyordu. Bu benim için pekte zor gelmiyordu ama iş ilk okulu bitirip orta okula kayıt olunurken daha da zorlaştı önceki çevrenin insanları ile yeniden karşılaşma pek iç açıcı bir ota okul hayatı olmadı benim için ama yine de başarı ile okulumu bitirdim acı çekmiyormuydum evet çekiyordum, sesimin ince oluşu ve tenimin bir bebek gibi oluşu çok ilgi uyandırıyordu insanlar üzerinde özellikle erkek ve kız öğrenciler arasında belki inanmayacaksınız ama ben beden eğitimlerine katılmamak için elimden gelini yapsamda çare olmazdı. Ve okulda öğrenciler ve öğretmenler tarafından itici ve red gözüyle bakılmak hiç te hoş olmasa gerekti. Bu sadece okul ortamında olmuyordu, iş hayatım işe çok afedersiniz çok berbattı ell tacizler, laflar o yaştaki bir çocuğun psikolojisi ne olur düşünün artık, sonrasında finallerle 4 yıllık spor bölümü olan lise eğitim dönemim başlamıştı ve bu süre içinde okuldaki adım ve lakabım "dilekçe"ciye çıkmıştı. Çünkü her bana laf atanı ve elle ya da başka şekilde taciz edenlerin isimlerini yazıp disiplin kuruluna başvuru yapıyordum. Belki yalan gelir ama sınıfımın mevcudu 65, 59 erkek, 5 kız ve benle birlikte toplam 65 olan sınıf, 4 yıl içinde 40' düştü bu çok zor olmadı ama sonuçta ceza görenler okuldan men edildiler bu benim için sadece korunmaktı.

Ama ailem ve çevrem bunun yanlış olduğunu okuma hayatlarına engel olduğum çocukların elbet benden 1 gün intikam alacaklarını düşünselerde artık bu boş çünkü onları bir şekilde gördüğümde tanımamazlıktan geliyorum onlar bana yaklaşınca kendime has tavrımla onları tanımadığımı ve başka biri ile karıştırdıklarını söylüyorum. Bunları onlar istemişlerdi ama bu bir çareydi benim için, şimdi az çok mahalleli ve esnaf tarafında biraz sorunlar oluyorsa da bu benim onalrı umursadığımı göstermediğimin kanıtı, ben doğuştan gay'im bunun için kanıt isterlerse hazırım ama bu benim için ne bir utanç ne de bir ayıp, asıl utanç ve ayıbı zamanında bana yapmaya çalışan ve şimdilerde acı içinde olan o insanlar...

Kendimle barışığım asla kendime kızmadım, üzüldüğüm oldu ve belki ağladığım ama asla kötü bir şey yapmadım, şimdi yeniden bir oluşum içine girmiş bomba gibi dopdolu ve her şeye rağmen hayatla mücadelemi sürdüren ve evet bir zamanlar beni aşağılayan ve beni durduk yere tartaklayan, aç susuz bırakan ve polis olduğu için kendiyle gurur duyan babam aç gözlerini ve birazcık aklın varsa evladınla gurur duy!...

Onun bunun sözleriyle hayatına yön vermekten de vazgeç çünkü senin oğlun olarak bir gün olsun sevmediğin çocuğun seni her halikarda çok ama çok seviyor ve tüm insanları ve tüm hayatı...

Hayatım ve hayatıma yön vermemde bana destek olan patronuma çok teşekkür ederim. Bu acı ve elem dolu günlerin üstünden 10 yıl geçtiyse de şimdi ben, ayakta dimdik duran ve başını bir gün olsun eğik yürümeyen, prensip ve kurallarını uygulayıp harfiyen yerine getiren ben hala, dopdolu bir sevgi ile hayata sımsıkı sarılmış bir vaziyette hedefime ilerliyorum...

Ben gay'im ve ben hayatımı kendi doğrultum üzerinde sürdürmeye yaşadığım sürece devam ettireceğim, hayat herşeye rağmen çok güzel ve yaşamak için bir çok sebebimiz var!...

Sevgilerimle... Pegasus7

Pegasus'un yazdıklarını okuyunca çoktandır düşündüğüm bir şeyi yazayım istedim. Geçenlerde askerlik meselesinde de biraz çıtlatmıştım aslında. Biz gayler aslında diger insanlara göre daha hassasız feminen olalım olmayalım.Detaylara takılıyoruz fazlaca. Ayrıntılar bir gay icin cok onemlidir. Cogumuz duzen hastasiyizdir, duzensizlik bizi yorar ve sıkar. Duygusallıgımız daha fazladır. Duygusal olmamız kırılganlıgımızı da beraberinde getirir.

Bunları cogaltabiliriz.... Bütün bunlara ragmen biz cok guclu bir grubuz. Yılmıyoruz. Travmalar geciriyoruz, yoruldugumuz oluyor, dizlerimiz uzerine dusuyoruz. Diger insanlar icin sıradan olan meseleler bizler icin iskence olabiliyor. Ama buna ragmen kanasa da yuregimiz kendi yaralarımızı sarmayı, kimse olmasa da cevremizde kendi kendimize yetmeyi, kendimizi avutmayı ve teselliyi biliyoruz. Belki de cocuklugumuzdan beri kimlgiimizle dalga gecilmesi daha kucuk yasta savunma mekanizmamizi gelistiriyor. İddia ediyorum hic kimse bir gay kelime oyunlarinda ve dili kullanma basarisinda baskasina yenilmez. Mantik oyunlarini cok iyi bilir.

Biz gucluyuz. Ne olursa olsun. Bizi kalıplar icine sıkıştırıp görmek istedikleri gibi görmeye çalışanların sorunu kabullenememek.

Paylasimin icin tesekkurler pegasus.

Sevgili "akın" ve sevgili "CeDriC" yorumunuz ve mesajınız için teşekür ederim. Sizin ve desteğini esirgemeyen tüm arkadaşların varlığı elbette beni mutlu ediyor çok sağolun.

Sevgiyle kalman dileği ile...

yüreğine sağlık pegasus...demek çocukluk böyle geçti ha? ama neyseki o günler geride kaldı...hepimizin hayatında böyle şeyler olabiliyor,ama benimkisi bu kadar ağır değildi tabi...

lise ve ortaokulda benımlede surekli top oğlan diye dalga gecerlerdi ve gecenlerın cogu bana asık olduklarını itiraf edip karsılık alamayan zavallı sınıf arkadaslarımdı. homofobık zavallılar sımdıkı aklım ve cesaretım olsa kımseye goz actırmazdım valla

o tür lakap insanlar her okulda vardır heralde...Bazıları üniversiteye gidiyor ama hala çocukça davranabiliyor...kendimde n biliyorum!...olgunlaşması nı beklicez ya da öyle kabul edicez veya salıvercez gitcez

Benle de ilkokulda dalga geçerlerdi ama lisede neyse ki yok öyle şeyler. Ya da var da daha az diyebilirim. Ama ben hiç takmadım bu tarz şeyleri ve yaşamaya devam ettim, ediyorum da. Şimdi daha mutluyum, kim ne derse desin.

ben kendimi bildim bileli farkındayım ve bu yüzden ayağımı denk alıyorum herzaman.gerçi bu çok küçükken biraz zor olabiliyo.kreşteyken kız oyuncakları oynamak istediğim zaman kendime engel olurdum dalga geçiceklerini bildiğim için şimdiyse sadece geleceğimi düşünüyorum bu durumu(eşcinsel olmamı)her zaman 2. 3. plana alıyorum iyi mi kötü mü bilemiyorum ama hep ben gay değilim diyorum kendime

14 yaşımdan beri bunun farkına vardım. Bu heralde bir süreç . Yorumlarınızı tek tek okudum pegasus hariç =) Eleman döktürmüş yine üşndim bu sefer okumaya ama ellerin dert görmesin. şuan 16 yaşındayım kararsızım sıkıntılıyım yalnızım. Arkadaş olarak deil yakın arkadaş olarak yalnızım. =)

Bilemiyorum böle nereye kadar ?

8. sınıftaytım,yani 13 veya 14 yaşındaydım.aslında çocukluğumda da vardı bir şeyler ama kabullendiğim ve kesinleştirdiğimde 8. sınıftaydım.Murat diye bi çocuktan çok hoşlanmıştım.ondan sonra arkası kesilmedi zaten,bilen biliyor

bn ilk kızlara ilgi duymadığımda farkettim sitedeki hiçbir kıza pas vermiordum güneş diye bir kankam vardı oda gay ondan hoşlanmıştım şimdi beraber takılıoruz ama yetmior bana

when I was a small child..............hani hep böle başlar ya

20-30 yaş arasında anlamandan daha iyi bence... düşünsene hoş bir hatunla aynı yataktasın ama faaliyet yok. "Ya hayatım kusura bakma ama sanırım ben gayim.. Abin ne iş yapıyordu senin?"

SlKlDOST Nickli Üyeden Alıntı

20-30 yaş arasında anlamandan daha iyi bence... düşünsene hoş bir hatunla aynı yataktasın ama faaliyet yok. "Ya hayatım kusura bakma ama sanırım ben gayim.. Abin ne iş yapıyordu senin?"

hahaha süpersin sıkıdost