gay olduğumdan mutsuz değilim...ama hayatımdan mutsuzum...bi daha dünyaya gelsem daha mutlu bi gay olmak isterdim![]()
Oldukça memnunu halimden. Yine olsa yine gay olmak isterdim![]()
İstanbul Unutturur Herşeyi...
Töbe gelmem valla gelmem![]()
heterosexuel olmak isterdim kendı kanımdan bir çocuk yapmak isterdim..
bunu cok merak edıyorum
ben olduğum gibi olmayı tercih ederim yarastgele bırakırdım, ne çıkarsa bahtıma
![]()
gecen yaz birgün sevgilimle konusuyorduk laf lafı actı ve sevgilime sordum halinden memnun değilmisin diye (yani gay olmaktan) oda bana tabikide memnun değilim dedi. ama bunu şu anlamda soylemişti yani kendimize toplumda özgürce bir yer edinemiyorum duygularımıza dışa donuk yaşıyamıyoruz surekli hayatımızda birşeyler gizli kalıyor birde babama olamama duygusundan mahrum kalıyoruz anlamında soylemişti
yani canım benım sevgilinin bunu ne anlamda soylediği çok onemli![]()
Açıkçası halimden memnunum, geçmişte karşı cinsle de bir ilişkim oldu, yine de hemcinslerimin yanında daha rahatım. Ne yazık ki bir heteroya aşığım ve beni fark etmiyor bile, belki benden de hoşlanabilir diye düşünüyorum. Ufak jestlerde bulunuyorum ama bunu hiç o anlamda algıladığını zannetmiyorum. Arkadaş olarak yakınlaşmamız olduğunu sanıyor. Yine de halimden memnunum, gizli yaşamanın, saklamanın ne olduğunu biliyorum, o yüzden kimseyi küçük çıkarlarım için kırmamaya daha bir gayret ediyorum. Kendi halinde bir kişilik olarak fark edilmemenin sıkıntılarını yaşadığım için bastırılmışlığı anlayabiliyorum, daha duyarlı bir kişilik kazanıyorum ister istemez. Edebiyattan aldığım tat başka, sessizliğin içindeki fırtınaları usta bir kaptan gibi sezebiliyorum. Evet, belki ailem beni kabul edemiyor, bir an önce "tedavi" olmamı istiyor. Yine de çevresine karşı kalın duvarlar örmüş, hayatında kimseye yer olmadığını düşünmenin yakıcı umutsuzluğunu yaşayan insanları anlayabiliyorum ve ben de öyle birini sevmek, tüm duvarlarına rağmen onun tarafından sevilmek istiyorum. Evet, eşcinsel olmak bana gurur veriyor, mutluyum.
yaşadığım toplumun gay hetero gıbı bır ayrım yapmamasını ısterdım. yoksa gay olmusum hetero olmusum cok da onemlı degıl. yok bu sartlar altında yasayacaksam gay olmak ıstemezdım acıkcası.
Keşke ayrım olmadan yaşayabilsek. Ayrımcılık da daha önceki mesajımda söylediğim şeyleri kattı ama bana... Belki de bu da bizim varoluş diyalektiğimiz, sınavımız. Alan Turing'in de kıymeti geç anlaşıldı. Referans beklememeliyiz belki de, bir şeylere inanmamız tek başına yetmeli bize...
öyle veya böyle dunyaya gelmısız ve yaşamak en onemlı mutlu yasamak her ınsanın hakkı. tum olumsuzluklara ragmen mutlaka mutlu olabılecegımız bır hayat kurabılırız gerısı de bos şu 3 gunluk dunya için
Yine gay olurdum... Heralde gay olmasaydım çok farklı biri olurdum, muhtemelen beğenmeyeceğim biri.
bu bir tercih degil ama farzedelim ki demiş arkadaşım dolayısı ile tercih olsaydı bunca zorluklarına rağmen bir ömür çile bir ömür baskı ve haksızlık bir ömür yalnızlık olsa da
GAY OLMAKTAN PİŞMAN DEĞİLİM onurumla yine gay olmayı seçerdim. ama tarihlerin daha hoşgörülü hümanist ve eşit haklara sahip oldugu bir dönemde gay olmayı umardım.
Bu Konuyu Paylaşın !