Çünkü:
a)bilirler ki ancak kendilerini bu şekilde feraha çıkaracaklardır
b)çevrelerindeki insanları ancak yalan söyleyerek kazanabileceklerini,aynı şekilde onları gözden çıkarabilmenin tek yolunun yalandan geçtiğini bilirler.
c)başkarının da yalan söylüyor olması onun yalan sölemesine legal zemin hazırlar...tipik sürü psikolojisi
d)yalan söyleyen kişiler hastadır....
e)diğer..........
Aslında bu seçeneklerden hemen hemen hepsi geçerli nedenler gibi geldi bana. Fakat illa ki içlerinden birini seçmem gerekirse b) yi seçerdim. Çünkü yalan söylemeyi alışkanlık haline getiren insanlar için yalan gerçekten daha kolay başa çıkılabilir bir olgu ve sanki kendi kontrolleri altındaymış gibi görünüyor fakat ben eninde sonunda gerçeği ortaya çıkacağına inanırım. Yalan geçici, gerçek kalıcıdır.
geyik hariç hiçbirkonuda yalan söylemem, şöyleki bir mahkemede yalan yere konuşmam, ha bide işin muhabbet boyutu war,boyna atıp tutarım bu hoşuma gidiyor, genelde yakın arkadaşlarımda benimgibi. ama iş ciddiyete binince hesap makinesi gibi doğruyu söyleriz,
durumdan duruma değişir..zorda kalınca yalan söylemek vardır (ki bazen böyle durumlarda mübahtır yalan söylemek ) bi de gereksiz yere yalan söylemek vardır..gereksiz yere yalan söyleyen insanların kişilikleriyle ilgili problemleri olsa gerek.kendilerini olduğu gibi ifade etmekten korktuklarından (ki burda da kendine güvensizlik söz konusudur) 'olmayan şey'e sarılmak hem kolaylarına hem işlerine gelir.
Bu Konuyu Paylaşın !