Konu: benden şiirimsiler

sakıncalı sanki


Adını anarsam yangın cıkacak
içimde bir bulut -ki söndüremez belki-
dilimde bir kilit
halen aynı kuyudayım

Söylersem şimşek çakacak
elimde kumar
göğsüme izler
halen aynı kutudayım

Bakarsam kör olacağım
gözümde yaşlar
cebimde korkular
halen aynı mapustayım


Seyre daldım seni, sen uyurken kollarımın arasında

Çocuklaştım yeniden ne olduysa
Sardı beni bir büyü sana bakarken
İzledim seni her ayrıntında
Bebek gibi kollarımda uyurken

Masum ve uzun kirpiklerinle
Avcı mıyım av mıyım bilemezken
Dua ettim yüzüne son olasın diye
Melek gibi kollarımda uyurken

Birazdan kalkacaksın canım diyerek
Sonra giyineceksin gülümserken
Ben ise aklıma kazımışım o anı
Ve mis kokunu, kollarımda uyurken

Sayende

Sabah doğdu yüzüme
Gün gibi ışıdım
Senin sayende
Çektim içime kokusunu
Tazeliğini yaşadım
Senin sayende
Pas tutmuş pencereden
Gri bakan o adam
Gülümsedi gerçekten
Senin sayende

halen bekliyorum


Sanki bir gün
gelivereceksin
"naber canım nasılsın?"
"nasıl gidiyor hayat ? neler yaptın bakem yokluğumda"
"unuttun mu yoksa çarçabuk"
Deyiveceksin
belkide ben ağlarken 10 mayısta
zil zurna sarhoşken hayata inat
sen bembeyaz termetemiz
karşımda dikilivereceksin

yatsam kalsam


Sensiz böyleyim
Korkuyorum, bitkinim
Karşı duramadım
Durduramadım dünyayı
Kalamadım ayakta
Üstelik oturmakda yasak
deli derler sonra adama
yanılmalarım geçmedi ama
gülerek bastırıyorum gözlerimi
sürekli gülümsüyorum aptalca
normal görünmeye
ve devam etmeye
çalışıyorum
bu arada birileri seviyor beni
Sonra aldatıyor
Ben umursayamıyorum
sensizim nasılsa
Zaten kaybetmişim
Ah be canım ne olurdu
bir metrede bana yer açsan
ölece yanına uzansam
gözlerimi yumsam
yatsam
kalsam

Bir kadın vardı
bebek cesetleri satardı
henüz doğurdum diye bağırarak

bir adam vardı
dilenciydi, el açardı
"Allah belanızı versin"
duasını okuyarak

Bir çocuk vardı
Toplum dışıydı
sevgi dağıtırdı
gizliden ağlayarak

Şimdi kıyamet vaktidir.
nereye saklandı insanlık!

Daha bu sabah akademi sınavları için Hitler'in sunduğu karakalem çizimlerine bakıyorduk da, "bu adamın içinde saklı şu şiddet sanata vursaydı neler yapardı acaba?" diye konuştuyduk aramızda. Kendini "dışarıda" hisseden biri de kendini ancak bu kadar dolaysız, bu kadar naif ama bir o kadar da güçlü ifade edebilirdi herhalde!?!

güzel yorumun için teşekkür ederim. psiko açılımını tam olarak yapmadım ama gençligimde beyazıtta merdivenlere oturtugumda gelmişti içimden birden yazmıştım taa eskiden demekki fazlaca protest bi dönemmiş.