Konu: Aileme itiraf etmeyi düşünüyorum.

Sevgili uçan abla, ve sevgili arkadaşlarımm (:

Ben gay olduğumu artık ailemin -en azından annemin- bilmesini istiyorum. Bunu kesinlikle kendim söyleyemem. Pskioloğumla konuşmayı düşünüyorum. Belki o söylerse daha farklı olur.

Bişeyler saklamaktan bıktım artık..

Size ne dersiniz, ne yapayım sizce?

Siteye giriş yapmadan şöle bi bakıp çıkcaktım okuyunca yüreğimi azıma getirdin sanki ben aileme itiraf etcekmiş gibi daral geçirdim yazmadan edemedim.Bence sakın böyle bişey yapma.Kimin ne olduğu belirgin olsada gay olduğumuzun farkındada olsalar bunu yokmuş gibi davranıyorlar ve işler bişekilde yürüyor.Ama iş itirafa gelince işler değişiyo farklı ve korkutucu bi hal alıyo senin gay olduğunun daha önce farkında olup bunu umursamayanlar sen bunu söyleyince uzaylıymışsın hastalıklıymışsın gibi senden uzaklaşıverirler gerçi anne farklı bişey ama bilemem yani benim için imkansız ,şimdi sen itiraf edipte sıkıntı yaşarsan bende çok üzülürüm seni hiç tanımamama rağmen offf içimi daralttınn noluurrr YAPMAAAaaaaaa

Küçük Boncuğum ChoC iCe

Bu kararında çok kesin olduğunu düşünüyorum. Bir psikolog aracılığı ile bunu ailene söylettirmen bazı sorumluluklardan dolayı kaçtığını ya da saklandığını gösteriyor. Ancak psikologun ile sen birlikte duygularını ailene ya da annene açman daha doğru olur. Çünkü seninde söylemek istediklerin mutlaka olacaktır. Bu senin için bu kadar önemliyken annenin bir başkası aracılığı ile senin tercihini öğrenmesi, annen için üzücü bir durum da olabilir.

Bu nedenle psikologunun yardımını iste ve annen ile görüşme sırasında seninde orada bulunmanı ve bunu yumuşak bir dille öncelikle konuşmasını iste. Senin neden ya da ne sebeple (cinsel tercihini) seçtiğini açıklarsan daha ehem niyetli olacağı kanaatindeyim.

Her şeyin yolunda gitmesini ve iyi haberlerini bekliyorum. Sana iyi şanslar boncuğum

Sağlıcakla kal

Leon Nickli Üyeden Alıntı

Siteye giriş yapmadan şöle bi bakıp çıkcaktım okuyunca yüreğimi azıma getirdin sanki ben aileme itiraf etcekmiş gibi daral geçirdim yazmadan edemedim.Bence sakın böyle bişey yapma.Kimin ne olduğu belirgin olsada gay olduğumuzun farkındada olsalar bunu yokmuş gibi davranıyorlar ve işler bişekilde yürüyor.Ama iş itirafa gelince işler değişiyo farklı ve korkutucu bi hal alıyo senin gay olduğunun daha önce farkında olup bunu umursamayanlar sen bunu söyleyince uzaylıymışsın hastalıklıymışsın gibi senden uzaklaşıverirler gerçi anne farklı bişey ama bilemem yani benim için imkansız ,şimdi sen itiraf edipte sıkıntı yaşarsan bende çok üzülürüm seni hiç tanımamama rağmen offf içimi daralttınn noluurrr YAPMAAAaaaaaa

evet pirimiz doğru sölemişşşşş) aynen gizli yaşamak hayatı daha kkolay kılıo
açıklarsan sürekli hesap vermek de varr

benim gay olduğumu tum cevremdeki insanlar bılıyor kimseden saklamıyorum.
sakladığım tek yer ailem.. annem aşırı derecede şüphleniyor hatta zaman zaman şüphelerini bu konuda dile getiriyor ara ara tartışmlarımızda oluyor ama ben kesinlikle açık acık soylemiyorum.
bılıyorum soykediğim andan itibaren hayatım bu sekilde olmayacak buyuk bir kısıtlamaya giricem.

ve sende bılmelisinki eğer ailen bunu oğrenirse hayatın çok ama çok farklı olucak kısıtlanmış bir dünyaya hazırsan soyle.

eğer madii gucun varsa kendi yakların üzerinde durtabiliyorsan ayrı yaşamayıda tercih edebilirsin eğer boyle bir gucun yoksa sakın konuşma bence.

benım annesine bu durumu anlatmıi bir arkadaşım var yaklaşık 2 3 senedir annesi biliyor. zor gunler gecirdiler ama annesi bi sekilde kabul etti bu durumu. kabul etmesine rağmen hayatında kısıtlamalar yaşıyor bu durum kacınılmaz cunku.

buna hazırsan psikoloğun ve sen oturun annenle konusun...

Öncelikle buna cinsel tercih yerine cinsel yönelim dersek daha doğru olacağını düşünüyorum. Tercih olsaydı keşke, yani nasıl olacağımızı keşke tercih edebilseydik.

Aileye itiraf etme durumuna gelince ;
Onları en iyi sen tanıyorsun. Bu durumu kaldırabilirler mi , kabul etmede sıkıntı yaşarlar ve sana da yaşatırlar mı ? Yoksa seni olduğun gibi kabullenip hastalıklı görmeden ömrünü sürmeni sağlayabilirler mi ?

Eğer bu soruların yanıtı olumlu ise bu yönelimi ailenin bilmesi kadar güzel bir şey olamaz. Sonuçta çoğumuz hayatta bu yönümüzü belli etmemek için çabalıyoruz. Hatta bazen yalandan yere kızlara sulanmalar, olmadığımız gibi davranmalar, eşcinsel olduğumuzu ortaya çıkarabilecek laflardan sakınmalar vb. eylemlerde bulunuyoruz istemeden.

Umarım mutlu olacağın bir şey yaparsın, hepimizin tek ihtiyacı mutlu olmak.

Zaten JENSEN ACKLES'e fena halde zaafım var onun avatarını kullanıyosun beni kalbimden vuruyosun bi delilik yapmaaaa seste çıkmadı nerdesiin

şu yorumlar fena halde tırsmama sebep oldu vazgeçebilrm

Leon Nickli Üyeden Alıntı

Zaten JENSEN ACKLES'e fena halde zaafım var onun avatarını kullanıyosun beni kalbimden vuruyosun bi delilik yapmaaaa seste çıkmadı nerdesiin

Yapma bunu banaaaa intihar ederimmm
Ben sırf ona belki biraz yakın olurum diye konservatuar okuycam. iyi bi oyuncu olup amerikaya yerleşicem biliyo musun

Niye öyle diyosun anlayamadım

Leon Nickli Üyeden Alıntı

Siteye giriş yapmadan şöle bi bakıp çıkcaktım okuyunca yüreğimi azıma getirdin sanki ben aileme itiraf etcekmiş gibi daral geçirdim yazmadan edemedim.Bence sakın böyle bişey yapma.Kimin ne olduğu belirgin olsada gay olduğumuzun farkındada olsalar bunu yokmuş gibi davranıyorlar ve işler bişekilde yürüyor.Ama iş itirafa gelince işler değişiyo farklı ve korkutucu bi hal alıyo senin gay olduğunun daha önce farkında olup bunu umursamayanlar sen bunu söyleyince uzaylıymışsın hastalıklıymışsın gibi senden uzaklaşıverirler gerçi anne farklı bişey ama bilemem yani benim için imkansız ,şimdi sen itiraf edipte sıkıntı yaşarsan bende çok üzülürüm seni hiç tanımamama rağmen offf içimi daralttınn noluurrr YAPMAAAaaaaaa

evet çok güzel bir kısa pasaj geçmişsin katılıyorum sana , bana soracak olursanız bizimkiler biliyor ama yüzüme vuramıyorlar , bundan 5 yıl önce annem oğlum sen homosexuelmisin desede reddettim ama yıllar sonra ilk çocukluk ilişikimi anneme anlattım (Tecavüz etti Yalanı Dedim) neyse esasında Gözler belli ediyor aslında ablam ,abim ,annem babam biliyorlar ama yüzüme vuramıyorlar artık ayy hele böyle şık elbiseler ve yüzüme krem sürünce saçımıda şekillendirici sürünce annemin ooo yakışıklı , Kenan imirzalı oğlum benim diyince midem bir hoş oluyor

Off Bimliyorum Arkadaşım benimde psikoloğum var ama oda beni erkekleştirmeye çalışıyor , Sen Yinede Annenin ağzından Laf al mesela "Anneciğim Bazen Çok Şaşırıyorum ABD Gibi Biryerde Eşcinseller Nasıl Evleniyor Dimi "Bizim Türkiyede Olsa Kıyamet kopuyor Zaten Orası Kendini Aşmış Bir Ülke Belki Ordaki Faktörler Burayada Yansır Mesela Birde Akrabalar Çok Sık Ziyaret Edilmiyor O Dikkatimi Çekti Filmlerde , Birde Baba Oğul İliişkisine Çok Önem veriyorlar ,Baba Oğul Biryerlere Çıkıp Geziyor""

Bunlarıda Deki Sırf Eşcinselin Konusu Olmasın , Arada kaynasın , Ben Annemle Çok Konuşurum Böyle Konuları Aslında Biliyorda Bizimkiler Diyemiyorlar yüzüne işte Aksine seni Erkekleştirmeye Çalışıyorlar.

LeonÇok duygulandımOlmayacak duaya amin diyorum ama, o kadar çok ağladım ki onun için ben

Ya ben aslında annemi geçenlerde bi kontrol ediym dedim. Biraz tepkiliydi o zamanda kızdı gibi ama, "Napıcaksın öyle olsam, kapının önüne mi koycaksın" dediğimde de olur mu öyle şey insan evladına yapamaz öyle falan dedi. Bilemiyorum

Bende asla acıklama ailene derim.En azından tecrübeyle sabit diye garanti verebilirim sana Ben aileme söylediğimde üzüntülerini izlemek zorunda kalmıştım ve binbir türlü yalanla geri almaya çalışmıştım lafımı felan ve elime yüzüme bulaştırmış vaziyetteyim şimdi.

Uçan Abla Nickli Üyeden Alıntı

Küçük Boncuğum ChoC iCe

Bu kararında çok kesin olduğunu düşünüyorum. Bir psikolog aracılığı ile bunu ailene söylettirmen bazı sorumluluklardan dolayı kaçtığını ya da saklandığını gösteriyor. Ancak psikologun ile sen birlikte duygularını ailene ya da annene açman daha doğru olur. Çünkü seninde söylemek istediklerin mutlaka olacaktır. Bu senin için bu kadar önemliyken annenin bir başkası aracılığı ile senin tercihini öğrenmesi, annen için üzücü bir durum da olabilir.

Bu nedenle psikologunun yardımını iste ve annen ile görüşme sırasında seninde orada bulunmanı ve bunu yumuşak bir dille öncelikle konuşmasını iste. Senin neden ya da ne sebeple (cinsel tercihini) seçtiğini açıklarsan daha ehem niyetli olacağı kanaatindeyim.

Her şeyin yolunda gitmesini ve iyi haberlerini bekliyorum. Sana iyi şanslar boncuğum

Sağlıcakla kal

tercih? cinsel tercih? aplam sen ucharkene basını nereye furdun kıııııııııız

ailene achıldın mı bacııııııım?

hanimbaba Nickli Üyeden Alıntı

tercih? cinsel tercih? aplam sen ucharkene basını nereye furdun kıııııııııız

Ahh boncuğum çok haklısın sanırım bir karışıklık söz konusu oldu. Bütün boncuklarımdan özür dilerim artık yaşlanıyorum boncuklarım haliyle yönelim yerine tercih yazmışım. Boncuklarım bu yanlış anlaşılmadan dolayı ablanızı mazur görün olur mu

pegoşcuğum boncuğum tercih diye yazdığım o kısmı yönelim olarak değiştirir misin? Boncuklarımdan daha fazla azar yemiyeyim

nickini "şeqer apla" yap kız sen

Birgün eve geldim, babam birden pat diye "bilgisayardan gaydar diye bir siteye girilmiş" gibisinden bir laf etti. O sıraki erkek arkadaşım ailesi dahil herkese "out"tu, ona imreniyordum, "evet" dedim "hatta erkek arkadaşım var, sizi tanıştırayım isterseniz çok tatlı bir oğlan" dedim. Demez olaydım. Şok oldular. Ortalarda hiç kız olmamasından işkillenseler de beni zor beğenen biri gibi görüyorlardı herhalde, zaten hal hareket tavır vs ile de hiç belli eden biri değilim. Neyse, bir süre hiç sesleri çıkmadı. Sonra "neden böyle?", "doktora gidelim" falan filan. Bana baskıcı ya da yaptırımcı bir tavırları olmadı ama çok üzülmeye başladılar hissediyordum. Her anne baba gibi çocuklarının "iyiliğini" istiyorlar, tabii kendi kafalarındaki "iyi"... Hatırlıyorum annem gazetede "paralı yaşlı adamlar genç oğlanları seks kölesi yapıyor" gibi saçma sapan bir haberi yüksek sesle okuyup "ah vah" falan demişti. Şaka gibi. Bir süre sonra daha önce dikkat etmedikleri noktalara dikkat etmeye başladılar, dışarı çıkıyorsan "kimle çıkıyorsun?", "ortamda kızlar da var mı?" falan. Neyse baktım olacak gibi değil, bir süre sonra "ben bu ortamlardan sıkıldım artık evlenmeyi düşünüyorum" falan gibisinden çark laflar etmek zorunda kaldım. Gerçekten de bu ortamların ve ortam insanlarının kalitesinden bunalmıştım halen de muzdaribim gerçi, ama gördüğünüz üzere halen bu ortamlarda debelenip duruyoruz işte, huylu huyundan kolay vazgeçmiyor.

Uzun lafın kısası, anladığım kadarıyla aileler en barizine bile kondurmuyor. Öğrendiklerinde de torun torbalı hayalleri orta yerinden kırılıyor, bu duruma alışmak onlar için çok kolay olamıyor ve onları bu gereksiz yükün altına sokmaya hiç gerek yok diye düşünüyorum. En baba anne-baba bile üzülecektir, sana belli etmese de üzülecektir. Belki kendilerini bile suçlayacaktır. Bizimkiler profesyonel yardım alsalar ikna edileceklerini biliyorlardı, en sıkıntılı zamanlarında bile gitmeye yeltenmediler. Sonrasında evler ayrıldı (zamanı da gelmişti), hatta şehirler değiştirildi. Şimdi uzaktan uzaktan sevişiyoruz, arada soruyorlar ümitsizce yeni kız arkadaş var mı diye.

İllâ açılıp rahatlama gerekiyorsa arkadaş çevresinden dışarı çıkmamalı bence. Hatta belki ona da gerek yok, zaten ortamdan tanıştığımız doğru düzgün insanlarla bir arkadaşlık kuruluyor zamanla.

Sonuç: ben ettim, valla pişmanım... Etmeseydim daha az başım ağrırdı, hiçbir faydasını da görmedim diyebilirim, sadece aileme karşı biraz daha dürüst hissediyorum.

Choc Ice cığım, bütün bu yorumlardan sonra neye karar verdin? Ailene söylicek misin söylemiyecek misin?

Eğer "özgürlük" adına söylemeyi düşünüyorsan bence vazgeç.. Çünkü özgür ve rahat olmanın yolu bu değil... Tam tersi bir durum ortaya çıkacaktır. Bence özgür olabilmek için daha uzun vadeli düşün... Mesela şu sıralarda üniversite sınavlarına çok iyi hazırlan... başka hiç bir şey düşünme... İyi bir eğitim ve meslek edinmeyi kendine hedef seç... hem ailene (keza bir başkasına da) muhtac vaziyetlerde yaşayıp, onların dizi dibin de oturup hem de "özgür" olamazsın.... gerçekçi ol, ayakların yere sağlam bassın...

Haaa, içinde bulunduğun "psikolojik durumu" paylaşmak istiyorsan ve onlardan da "yardım" görebileceğini umuyorsan o zaman bir an önce söyle... Aile desteği elbette son derece önemli.Bu durumda, seni anblayabilmeleri, sana destek olabilmeleri için onların da profesyönel anlamda "psikolojik desteğe" ihtiyaçları olacaktır. Yani ciddi bir aile terapistinin yardımı gerekecektir. Ailen bu tür bir terapiye nasıl bakar, inanır mı? "kafası karışmış bu çocuğun, birileri aklını çelmiş,..." vb biçimlerde yaklaşıp "kendi yöntemleri" ile seni "kurtarmaya" çalışırlarsa canın epeyce sıkılabilir gibi geliyor bana...

Valla şu yorumları okuduktan sonra kesinlikle vazgeçtim. Ben iyiyim böyle
Teşekkür ederim yardımlarınız ve değerli fikirleriniz içinn (:

Sevgili Choc İce ;

Öncelikle şunu belirtmek isterim , bana kalırsa her anne çocuğunun az çok ne olduğunu hissediyordur ama bunu kendi çocuğuna kondurmak , kabullenmek istemiyordur..

Ben askerlik durumum için aileme (anne ve ağabeyim) açılmak zorundaydım ve açıldım annemin bana söylediği şey şu oldu 'Cinsel tercihin seni ilgilendirir ama üzüldüm' ve benimde anneme söylediğim şey şu oldu 'ben bu durumu sana açıkladım ancak hayatımızda bir değişiklik olmayacak dün nasıl bir hayatımız varsa bugünde aynı şekilde devam edeceğiz' o günden sonra annem bana bu durum ile ilgili bir tek soru bile sormadı. Ağabeyime söylediğimde ise bana cevabı şuydu 'Keşke bizle arana duvarlar örmeden önce söyleseydin , sen bizim bir parçamızsın atsak atamayız satsak satamayın senin cinsel terciğin için biz seni sevmedik bunca zaman ' dedi ..

Benim sana tavsiyem yaşın küçük ise birazcık daha bekle kendi ayaklarının üzerinde durmaya başla zaten kendi kendine durumlar gelişecek ve bir gün kendin yeri geldiğinde ailene açılacaksın