Bi kısmınızın bildiği üzere öğretmenlik yapıyorum.Ve öğrencilerimden biri 12 yaşında ve feminem.Yani cok fazla belli oluyor cinsel kimliği.Öğretmenlerin arasında bile dalga konusu.Tamam öğretmenler onu seviyorlar ama dalga geçmektende geri durmuyorlar.Öğrencileri ise sormayın gitsin.Bu olaylar yüzünden azarlamadığım cocuk kalmadı nerdeyse.Resmen canavarlar yuvası.
Neyse danışmak istediğim yere geleyim.Gecen hafta annesi geldi okula ve benimle uzun uzadıya konuştu.Çocuğunun gay eğilimli olduğunu söylüyor ve bunun için onu psikologa gönderiyor.Bana biraz erken geldi bu psilolog işi çünkü çocuk daha gizil dönemde ve cinsel karmaşa için erken.Üstelik daha kimlik çatışması yaşayacak çağda da değil.Annesine, çocuğunu her halükarda kabullenip kabullenmeyeceğini sordum ve bana oğlunu sevdiğini sadece onun için her şeyin daha iyi olmasını istediğini söyledi.Bende oğlunun okula öncelik vermesi gerektiğini, cinsel karmaşa için daha erken olduğunu dile getirdim.Neticede bu toplumda yaşayacak ve kimse statüsü düşük bi insana saygı duymaz.Eğer oğlun için iyi olması istiyorsan her şeyin, önce geleceğini maddi yönden hazırlamalısın dedim.
Ve şimdi de öğrencim sanırım annesininde iltifatlı sözlerinden sonra, sürekli cevremde gezinmeye başladı.Kendisinin kabulleniyor olduğunu görmek öğrencimin hoşuna gidiyor biliyorum ama acaba ona kötülük mü ediyorum diye hayıflanıyorum.Çocuk solak ama pek yaratıcı zeka sunamıyor.Çünkü cinsel kimlikle ilgili olaylara saplanmış vaziyette.Derslerini iyi hale getirmek istiyorum.
Ve esas sorum şu:
Onu kırmadan aklını cinsel kimlik olaylarından uzaklaştırıp,geleceğini şekillendirmesi için çalışmasını nasıl sağlarım.Yada hiç karışmayayyımda öncelikle ailesinin ayarlamalarında devam mı etsin olayı.
Çocuğun kariyeri için endişelenmek için erken değilmi.O çocuğa olmadığı biri gibi davranmasınımı öğretceksin yada feminenliğinimi gidericeksin.Bu konuda aile yardım istiyosa profosyonel yardım alabilir tabi bi faydası olmaz büyük bi ihtimalle.Aklı ermeye başladıkça kendi kararlarını alır sanırım.Hayaatın gidişatı insanı yoğurup biçimlendiriyo zaten.O çocuğa böyle olmamalısın şöyle olmalısın demek ne kadar doğru o öyle isteyerek olmadıki istiyerek başka bişey olsun
Konu Leon tarafından (06.03.2010 Saat 21:23 ) değiştirilmiştir.
"Bana biraz erken geldi bu psilolog işi çünkü çocuk daha gizil dönemde ve cinsel karmaşa için erken."
"Onu kırmadan aklını cinsel kimlik olaylarından uzaklaştırıp,geleceğini şekillendirmesi için çalışmasını nasıl sağlarım."
bana düşüncelerin çelişiyo gibi geldi. uzmanlığın olmayan bi alanda insanların hayatlarıyla ilgili böylesine önemli kararları vermek yerine yaşadığınız şehirde homofobik olmayan psikologları araştırıp, çocun anesine önermelisin. bu konuda cetad sitesinden faydalanabilirsin
Berkçiğim çok zor bi durum gerçekten....
O çocuk açısından da çok zor...
onu en iyi anlayabilecek kişi olarak senin açından da çok zor.. Çünkü böyle bir durumda insan gerçekten bütüüün çabasıyla yardımcı olmak ister ama hem yanlış anlaşılmaktan korkar hem de iyiniyetle yapacağın bir önerinin ona fayda mı zarar mı getireceğini iyi kestiremez.
Aslında annesine çoook ama çoook önemli bir soru sormuşsun...
"çocuğunu her halükarda kabullenip kabullenmeyeceği"
Bunu düşündürüyor olman gerçekten çoook önemli.. Çünkü buradaki yazılardan da devamlı gördüğümüz gibi "aile desteği" gerekiyor... herkesin en önemli derdi "aileyle" paylaşamamak... Aslına bakarsan böyle durumlarda anne, babanın psikolağa gitmesinin, psikolojik destek almasının daha önemli ve gerekli olduğu düşüncesindeyim... O çocuğa zarar vermemeleri, çocuğun kendi içindeki çatışmaları daha kolay aşabilmesine yardımcı olabilmeleri için... Bunun bir hastalık, sapıklık olmadığını öncelikle anlamaları gerekiyor... Bunu anladıkları zaman geriye kalan kısmının çok daha kolay aşılabileceği inancındayım... Bu anlamda anneyle iletişimi sürdür..anneyi yönlendir, çocuğun okuldaki durumu konusundaki gözlemlerini aktar.
Çocuğun psikolojik destek almasını da son derece doğru buluyorum.. Psikolojik destek için erken değil tam sırası... Çocuk mutlaka konuşma, danışma ihtiyacı duyuyordur.. konuştukça da rahatlıyordur.. Umarım o psikolog doğru düzgündür.. Çocuğu "kurtarma" adına "allah kadın ve erkek diye iki cins yaratmış, kadınınkini de tam erkeğinkine uygun imal etmiş.. ehh bu durumda kimin kime ne yapcaaağa da belli... Başka türlüsü allaha isyan demektir... günaha girmek, cehennemlik olmak istemiosan acilen karılara ilgi duy ya da papaz ol" vb laflar demiyodur işallah...
Bu noktada her psikolog ya da psikiyatristin, terapi yapamayacağını, aslında psikoterapi alanında ayrıca bir uzmanlık eğitiminin gerekli olduğu, hatta kendi içinde bile branşlaşmanın olduğu dikkate alınmalıdır tabi ki... Dolayısıyla gerçekten uzman aile terapistinden, özellikle gençlerle çalışan terapisten destek almak gerekir... (her alanda olduğu gibi bu alanda da ne yazık ki bi sürü şarlatan var) Bu alanın en iyilerini araştırmak, kimlere gidilebileceğini bulmak gerekir. Üniversite hastanelerinin pskiyatri servislerinde konunun uzmanı olan insanlara rastlamak daha olasıdır, en azından kime başvurulabileceği konusunda danışılabilir, referans alınabilir...
Evet, Berkçiğim aynen dediğin gibi çocuklar bi yandan da çok acımasız oluyorlar, kendilerinden farklı olanlara karşı... Ehhh toplum da esasen öyle... yetişkinlikte daha kontrollü olabiliyor insan (tabii kuramsal olarak) ama çocuklar da bu otokontrol mekanizması henüz tam olarak işlemediğinden aynen "canavarlaşıyorlar".. . Hergün o çocuğun ruhunda bi tarafını kanatıp, yaralıyorlardır. Bu da kontrolü zor bi durum ve de nereye kadar kontrol edebilirsin... hele de kalabalık bir devlet okulu ise... Daha az öğrencinin olduğu, daha anlayışla davranabilecek bir eğitici kadrosunun olduğu özel bir okula kaydırma imkanı varsa çok iyi olur düşüncesindeyim...
Çocuğa yardımcı olma adına diğer öğrencilerden farklı davranmanı, oana özel ilgi göstermeni de hiç önermem.. Çocuk zaten sığınacak birini aradığından sana bağlanabilir, seni yanlış algılayabilir,... üstelik seni kullanmaya, istismar etmeye de çalışabilir... Lütfen çok ama çok dikkatli ol...
Çocuk yerine ailesini yönlendirmeyi tercih et... gerçekten müthiş katkı sağlamış olursun ...
Çok duyarlısın Berkçiğim.. Çok seviyorum seni..
CETAD - Cinsel Eğitim Tedavi ve Araştırma Derneği
CETAD - Cinsel E
terapistler bölümünden uzman terapistlerin ve cinsel danışmanlık ve terapi uygulayan kurumların adres ve telefonlarını bulabilirsin
O yaşlardaki günlerim geldi aklıma. Açıkçası sanmıyorum bu şekilde bir etki yapılabileceğini. Bir süre sonra kendisi zaten ikisi arasındaki ayrımı yapacaktır. Siz de bilirsiniz, bu dönem biraz ilignç bir dönem![]()
Bu ülke bizler için her yaşta ve her yerde çok zor bir ülke !
Aslında çelişmiyor.Çünkü aile fena halde cinsel kimliğine takmış ve az nüfüslu okulda konu başlığı omuş vaziyette çocuk.Ve gizil dönemde birisi cinsel kimlik arayışına girmez çünkü bu dönemde zaten iğreti vardır cinsellik öğelerine.Çocuğa resmen 2-3 sene sonra yaşaması gereken durumları yaşatıyorlar.Kendinden emin olmasını ve sorun olmaktan cıkmasını istiyo ailesi.Ve psikoloğun homofobik olup olmadığını sordum.Annesi garip bi ifadeyle bizi kabullendirmeye çalışıyor oğlumu düzelteceği yerde bile dedi.
Ve Leon'cuğum sbs sınavları var onların.Biliyorsunuz ki iyi bi lisede okumaları onlar için çok önemli.O yüzden kariyeriyle ilgili endişelenmeye şimdi başlıyorum.Ailesi köyde ve ona geleceği hakkında düzgün bi olasılık sunamazlar eğer okumazsa.Ayrıca parcalanmış bi ailesi var.Çocuk şu an dedesi ve babaennesiyle kalıyor.
Ve Ali'ciğim önerilerin için teşekkürler.Özelliklede çocuğa yaklaşımlar hakkında verdiğin fikirler için.
Ayrıca ben psikolog yada psikiatristlere nedense güvenemiyorum bi türlü.Ben daha işe yarayanına hiç denk gelmediğimden yada işini bilen birisine denk gelmediğimden olabilir belkide.Bursa'da bi uzmana denk gelmek ise imkansız gibi.Şimdiye kadar 4 yılımı onların yanında harcadım ve bi arpa boyu ilerleyememiştim.
Tamam uzman değilim psikoloji hakkında.Ve Çağatay'a yol göstericilik rölü oynamıyorum da zaten.Sadece ben, bu duygular benim mi diye cebelleşirken çok şey kaybettim hayatımda ve onun da kaybetmesini istemiyorum.İbn-i Haldun'un du sanırım bu söz "Kişi önünde aşamadığı bir engel bulursa eğer, diğer her şeyi bırakır ve ona yoğunlaşır."Bu söze inanırım ve cinsel kimlik belirleme zamanla oluşacak bir şey, helede kabullenmesi..
Diğer hocaların anlattığına göre artık gizleme evresine geçmiş ve kendini diğer erkek çocuklar gibi tutacak davranışlar hakkında yalan hikayeler anlatıyor cevresindekilere.Yani daha heteroluk yada gaylik gibi şeyler derdi değil sadece davranışlarının bayana benzediği için sevilmediğini, kabul görmediğini düşünüp bunları değiştirmeye yada gizlemeye çalışıyor.Enerjisi başka şeyler için harcanıyor.
12 yaş gerçekten yönelimlerin farkına varmak için erken bir yaş. Ama bu dönemde kendini gizlemesi iyi olabilir zor da olsa, çoğu okul bu konuda esnek değil maalesef.
Umarım homofobik olmayan bir psikoloğa gidiyordur, çünkü aynı şeyi ben de yaşadım. Maalesef mesleğinin ehli değil herkes, ortalıkta bir sürü şarlatan var. "Allah bir kadın bir erkek yaratmış, amacın ne olduğu belli, şimdi seni düzeltiriz" falan demiyordur inşallah...
Ailesinin de onu her şeye rağmen kabul edeceğinden emin olmanı tavsiye ederim, bence biraz daha yakından izle, tabii belli etmeden. Ona verdiğin değeri anlatabilir, yoğunlaşacak başka alanlar sunabilirsin, anladığım kadarıyla seni sevmeye başlamış.
Bir şeyi de atlamamakta fayda var :
Onu çok iyi anlayabilen bir öğretmeni var, bu herkese kısmet olmaz.
şimdi ben bu kısmı pek anlamadım.. bi kaç defa okudum. cinsel kimlikle ilgili olaya saplanmış olduğu için mi derslerinin kötü olduğunu düşünüyorsun?
ben de kendimi aynı yaşlarda keşfettim ve bu tarz bi durumda olduğumu hatırlamıyorum. ha benim durumum farklıydı ama yine de bi açıdan benzeyebileceğini düşünüyorum.
ders konusuna dönersek... bence cinsel kimliğini aramasıyla derslerinin kötü olmasının alakası yok pek. "acaba ben eşcinsel miyim değil miyim" diye düşünmekten dersleri ekmiş olması çok olası görünmüyor... diye düşünüyorum. bu kanıya nerden vardığını açıklarsan sevinirim, çünkü cidden anlamadım.. =)
Duygucuğum hiç anlamamış olman çok normal... Çünkü "kadınsın" ...bak anlatiiim...
Özellikle bizimki gibi erkek değerlerinin egemen olduğu bir toplumda bir erkeğin eşcinsel olması, hele de burada sözü edilen çocuk gibi feminense, yani eşcinselliğini belli ediyorsa, bir kadının eşcinsel olması ile kıyaslanmayacak ölçüde yıpratıcıdır. Bütün dünyasını cehenneme çevirirler insanın, her gün ve her an o çocuğun ruhunda delikler açıp, kanatırlar... Müthiş bir işkence...
Bizim toplumda "errrkek gibi kadın" lafı, bir kadını övmek için söylenir. Hiç bişiden gözü korkmayan, girirşken, cesur, sözüne sadık vb erkeğe atfedilen "salakça" anlamlar içerir...
Peki, "karı gibi adam, erkek" lafı? Yukarıdakilerin tersi anlamları içerdiği gibi cinsel yönelimi itibariyle de pasifliğe, ibn liğe vurgu yapan, erkeği aşağılamak amacıyla kullanılan bir laftır.
Yoksa hiç duymadın mı bu lafları?
Daha da açıklama yapmam gerekir mi yoksa anladın mı?![]()
öncelikle bu paylaşımı yapman cok yararlı olmuş arkadaşım umarım ziyaretçilerimiz için aynı konularda bir kaynak olur..Şimdiye kadar çok güzel bir yaklaşımda bulunmuşsun ayrıca tebrik ederim.
benimde geçtigimiz yıllarda feminen ve gayligiyle ilgili sorunlar yasayan ögrencilerim vardı. onlar lise çagındaydı ve ne yazık ki yanlış cevrelere ve ilişkilere girmişlerdi bile.
ailesi ile iletişim kurmak bazen ters tepebilir çünkü kendi tabuları ve iş büyüyecek korkusu ile yok sayabilirler yada sana ne oluyor ki diyebilirler. umarım ailesi eğitimlidir biraz ve tekrar konusabilme şansınız olabilir.
o yaşlar daha yıpratıcı yaşlar olabilir arkadaşlarının acımasızca dalga gecmeleri ve homofobik ögretmenlerin tutumları da olursas eyvah.
ama en azından henüz cinsel deneyim yaşlarına gelmemiş dolayısı ile sağlıklı cinsel yaş için önceden konusabilme şansınız var aslında ailesinin şansı var. ne yazıkki toplumuzda homo yada hetero farketmeksizin gencler 12-13 yaşında cinsel deneyimlere başladı hemde masumane öpücükler degil (amerikan olduk derken inanın dogru söylüyorum ortaokul lise çaglarındaki örnekleri cok gördüm)
şu anda bence kendisinin toplumda yer edinebilmesi için kendi yeteneklerini ön plana cıkarması gerektigini telkin etmek gerekir bunu ödül için yapmalı yoksa yapamayacak sanırım. ödül modellerinden belkide onun için en etkileyeci olabilecek şey ileride toplumda istedigi gibi yasayabilmek (kendi kimligiyle) olabilir.
ben şöyle konuşmuştum benim gay oldugumu bilmeyen 15 yasındaki bir arkadaşıma;
senin ne oldugun degil nasıl yasadıgın önemli. eğer kendi kimligini kendin kabullenemez isen digerlerinden bekleme. dolayısı ile kendini basarılı ve toplumda kimseye muhtac olmayacak hiç birseye zorlanamayacak kadar güclü hissetmek istiyorsan bunu gercege cevir demiştim. bu şansın var daha cok gencsin eğitimini bırakma ve iyi bir iş ile saygın meslek sahibi ol ailene destek olabilecek kadar güçlü ol demiştim. sadece sex ile ancak et pazarına kadar gidebilrisin demiştim.
o da bana hocam sen beni normal biri gibimi görüyorsun demişti sanırım bu konuşma bu soruyla bile kendisine saygı duyması gerektigini aşılamıştır (inşallah)
böyle bir sohbet için iletişimin ve yaşın önemli bir faktörü var, senin için uymayabilir ama bence bu anlama yakın kalmak daha etkili olabilir.
umarım bu kardeşimiz bu acık gizli baskılardan psikolojisini bozup benim örneklediğim diger gencler gibi kendini hepten aykırılıga vurmaz battı balık yan gider diye caresizligin pencesine düşüp yanlışlara mahkum olmaz. cünkü eger bakarsınız verdiginiz vergiler size dönmüyorsa vergi kacırmaya haklı protesto gözüyle bakarsınız. bunun gibi
bu gencler de bizim ülkemizin değeri onlarda bizim cocuklarımız![]()
yarın ırak gibi işgale düşersek bu bilinçsizlik bu toplumsal yaralar ile nasıl yek vucut olup güçlü olabiliriz.
Konu just4love tarafından (08.03.2010 Saat 19:07 ) değiştirilmiştir.
Bu gerçekten çok kritik bir durum hislerimizle hareket edemeyiz.
Yapabileceğim çok yorum olmasına rağmen dikkatli olmak adına kısa tutuyorum.
Önerilerim,
Aile ile sürekli iletişim içinde olmalısın.
Onları psikologa gidin veya gitmeyin diye yönlendirmemelisin.
Her durumda ailenin çocuğa baskıcı davranmamaları gerektiğini anlatmalısın (eşcinsellik yönünden taraf tutarak değil)
Çocuğa sahip çıkmalısın ama bunu kesinlikle bire bir görüşme olarak değil. (her an okulda bir öğretmen veya çalışan veya aile seni taciz ile suçlayabilir. Bu durumlarda günah keçisi aranır)
Bu ilk değil ben 5 yaşında ana sınıfına gidip masturbasyon yapan kız çocuklarının canlı hikayelerini biliyorum. (Maalesef zengin aile ve Kolej yönetimi çaresizlik içindeydi)
Ayrıca ailenin çocuğu psikolog ve psikiyatristten önce bir çocuk endokrinologa götürüp hormon testlerini yaptırmalarını önerebilirsin. sonuçlara göre yönlendirme yapabilir doktor.
NOT: Bunlarda nasihat gibi oldu ama amaç o değil biliyorsun
Konu Harbi tarafından (09.03.2010 Saat 00:17 ) değiştirilmiştir. Sebep: ...
anladım Hayal Ali, çok iyi anladım hem de...
ama kadınların da aynı derecede hasara uğradığını bilmiyorsun çünkü erkeksin... bunu da ben anlatayım...
"bu sözleri hiç duymadın mı?" demişsin. o kadar çok duydum ki. ortaokul ve lise hayatım boyunca ben herkes için "errrrkek gibi kadın"dım. bu sıfat yüzünden erkeklerin sataşma noktası oldum. evet, çünkü sağlamdım, ezip geçemezlerdi, di mi? kendi aralarındaki şakaları bana kullanmaya başladılar, oturup kitap okurken kitabımı kapıp seslice okumaya başlamalar "aaa duygu filozof mu olcaksın, ahahahah olm bakın şunun okuduğu kitaba" ya da yine aynı şekilde kitap okurken sırtıma yediğim kallavi yumrukla gözlerimin yaşarmasına sebep olmalar... kızlarsa korkup uzak durdular çünkü herhangi birine aşık olabilirdim, hem de beden dersimiz vardı, aynı soyunma odasını kullanıyorduk, aman tanrııım! ben "errrkek gibi"ydim, sapıktım çünkü lezbiyendim, hepsini tenhada kıstırıp kötü emellerime alet edecektim!
bütün bunlar yüzünden okulu bıraktığımı biliyor musun? "errrrkek gibi" sayıldığım için... hayır, hiç te değilim... kadın da olsak, erkek te olsak, hepimiz eşcinseliz ve hepimiz yaşıyoruz belli şeyleri...
Berk'in yazdıkları beni şu anlamda düşündürdü; evet, ben de ders çalışmıyordum, en iyi notum 3 falandı ama benim yeteneklerim farklı yöndeydi. Berk öyle kastetti mi bilmiyorum ama benim anladığım, zekayı derslerle ölçtüğüydü. bu yüzden açıklama rica etmiştim. ama yanlış anlaşılmışım sanırım...
haklısın sevgili Duygu, ben de bir erkek olarak senin ruhunun ne denli "hasara uğradığını" elbette bilemem... Eminim ki lezbiyen olmanın ciddi sıkıntılarını yaşamışsındır ve yaşamaktasındır... Anlattığın örneklere gelince...
Felsefe, sanat vb dallarla yakından ilgilenenler, eşcinsel olsun ya da olmasın, orta okul lisede her zaman "alay" konusu olur... Okumayan, okumayı sevmeyenler çoğunlukta olduğu için kendilerinden görmezler... Kaldı ki eğitim sistemimizde de bu tür konuların önemi de kavratılmadığı gibi, işe yaramaz, boş işler olarak çoğu zaman görülür... Belki de, filozof mu olcaksın otur da derslerini çalış diyen öğretmenlerin de olmuştur...
verdiğin örnek erkeklerin, kendi aralarındaki şakaları yapacak kadar kendilerinden biri gibi seni görüp "erkek gibi bir kızı" dışlamadığını gösteriyor... Eminim kızlara değişik gelmiştir bu durum... özellikle "iyi aile kızlarına" ... ehhh onları da boşver zaten... Dar dünyalaarındaki hayalleri, evlenip barklanıp çocuk sahibi olmaktan öteye geçmez onların...
Peki,, feminen bir erkek?
İstersen bu konuda, lak lak kafede açılmış "feminenlik" diye bir konu var... orada yazılanları oku... Oraya uzuuuun bir değerlendirme yazısı da yazmıştım... Ondan sonra tartışmaya devam edelim...
Duygucuğum, bulabildinmi sözünü ettiğim konuyu bak aşağıda link verdim.
Feminen Olmak ..!
Lütfen ilk yazılan mesajdan başlayarak oku... Değerlendirmeni de yazarsan ve o bölümde tartışmaya devam edersek gerçekten çok hoş olur... Çok önemli bir konu... ve inanki o yazılar kadar içimi sızlatan olmadı...
Bu Konuyu Paylaşın !